Gewoontepatronen

Het heeft heel lang geduurd voor ik dingen in mijzelf, die ik lastig vond, kon veranderen. Bepaalde gewoontepatronen, dat is waar ik het over heb. We hebben ze allemaal en vele zijn heel handig totdat ze door de omstandigheden onbruikbaar blijken te zijn en we er moeite mee hebben ze te laten en ze af te leren. Het is heel lastig er andere gewoonten voor in de plaats te zetten die bruikbaarder zijn.

Iets dat mij overkwam is bijvoorbeeld dat ik altijd direct op een vraag reageeerde zonder het te overdenken of daar ook maar even de tijd voor nam omdat direct antwoord geven in mijn idee 'normaal' was. Nooit nam ik de gelegenheid om erover na te denken of te zeggen dat ik er later op terug zou komen. Het kwam niet eens bij me op om dat te bedenken en vaak kwam ik in de problemen doordat ik de gevolgen van mijn beslissingen die ik veel te snel nam, niet kon overzien op zo korte termijn.
Dom zul je zeggen. Maar als zoiets in je systeem ingebakken zit, probeer het dan maar eens te veranderen. Mijn ervaring was dat ik daar heel veel aandacht in moest stoppen en iedere keer weer in de valkuil stapte. Heel langzamerhand door opmerkzaamheid lukte het me om een ander gewoontepatroon in te bouwen en dus kan ik nu gas terug nemen en vertellen dat ik erover na zal denken en erop terug zal komen. Het lijkt simpel maar de praktijk liet me zien dat het niet zo makkelijk was.
Een vriendin van mij had net zoiets met het onmiddellijk reageren en hulp bieden in woord of daad, als ze alleen nog maar vermoedde dat het een hulpvraag was. Vaak wil iemand helemaal niet geholpen worden en wordt je goede bedoeling uitgelegd als bemoeizucht of nog erger. Ook zij verzuchtte soms: 'Ben ik er weer ingetrapt'.

Hoe het ook is, we zitten er vol mee, vol van automatische reacties of dingen die we gewoon zijn te doen. Op een ander niveau bijvoorbeeld misschien gewoon ons avond of ochtend ritueel. Als je daarop gaat letten kom je tot de conclusie dat je het wel heel erg zou missen als je niet 'normaal' onder de douche zou kunnen springen op de door jouw geplande momenten. Dan wordt je je al een klein beetje bewust van alle gewoonten die je erop nahoudt. Prima natuurlijk, totdat het niet meer kan. We vragen niet voor niets: 'ben je met het verkeerde been uit bed gestapt?'. Want om dan nog vrolijk en blij te blijven valt niet altijd mee.

Nou kunnen gewoonte patronen heel behulpzaam zijn totdat ze tegen je gaan werken en denk dan niet: 'zo ben ik nu eenmaal' want ons aanpassingsvermogen en de mogelijkheden tot verandering zijn eindeloos als het nodig is.
Er is niets dat niet veranderd kan worden, maar daar is wel moed en heel veel aandacht voor nodig. Het duurt heel lang voor je iets anders hebt aangeleerd, vooral als je wat ouder wordt maar dat hoeft niet te betekenen dat je er te oud voor bent. Dat gaat met een goede motivatie zeker lukken.
Hoe eerder en hoe jonger je bent en de lastige zaken in jezelf opmerkt hoe eenvoudiger het is er iets mee te doen. En dat doen is dan hoofdzakelijk opletten, aandachtig zijn en als je valt, gewoon weer opstaan. Het kan even duren maar de resultaten zullen er zijn.

Uit de modder vereist een lotusbloem

Sneeuw-klokjes

Als we de sneeuw dit jaar nou eens oversloegen en de klokjes bewaarden. Zouden we dan wat missen?

En WAT dan?

Body

Ik kon niet meer in mijn notebook komen en dat is heel jammer maar.... hij doet het gelukkig weer. Nu even een berichtje via dat kleine hulpje in de huiskamer, want dat is wel zo knus op de vroege morgen.
Gisteren heb ik mijn hele dag achter dit apparaatje zitten verdoen.  Ik wil er namelijk ook graag op gaan lezen want vooral 's avonds lezen, gaat niet al te best. Het kost veel inspanning en ik ben er vaak te moe voor. Op de computer kan ik de letters vergroten door te scrollen en control ingedrukt te houden. Een handige leeshulp. Dus heb ik van alles georganiseerd en bewerkt om het op de juiste manier in Nootje te krijgen.
Ik heb alleen niet zoveel foto's hierin opgeslagen om een ruime keus te hebben voor in mijn blogjes. Ik zal eens gaan kijken hoe ik daar iets anders mee kan.

Nou ik zie het al, er staat genoeg op Picasa om de boel op te leuken. Een oud schilderij bijvoorbeeld, Body, dat ik lang voor 2000 schilderde. Een hele grote van 100 x 120 ongeveer. Dat weet ik zo uit mijn hoofd niet zeker meer want het is niet meer in mijn bezit en verkocht via Galerie Vlasblom die intussen ook al is opgeheven. Tja alles veranderd maar ik hoop dat de kopers er nog veel plezier van hebben.

Korte tijd lange duur

Tijd bestaat niet echt in onze waarneming. Dat valt me iedere keer weer op als ik zit te wachten achter de computer omdat er iets is dat één of een paar minuten duurt. Het is de duur van de gebeurtenissen die door ons geleefd wordt. Als ik erop wacht, sjonge jonge wat kan een minuut dan lang duren.

Maar als ik nu omkijk naar mijn leven is de duur die er was tot aan nu wel erg snel gegaan. Dan zijn de eerste jaren van mijn leven langer geweest dan de laatste, die hebben zich razendsnel voltrokken en ik ben er steeds meer van doordrongen hoe kort het leven in wezen is. Bijna 70 jaar van ER ZIJN.

En dan is er ook nog de invulling die je eraan geeft. Iedereen leeft zijn leven op zijn eigen manier. Er is niemand die dat op dezelfde manier doet als de ander. Vroeger dacht ik nog wel eens dat ik een ander met raad en daad bij kon staan, Steeds meer kom ik tot de ontdekking dat er veel ideeën zijn die gewoon niet kloppen. Het zijn mijn ideeën en de ander kan alleen maar op zijn eigen ideeën komen en daarmee werken. Toch beïnvloeden we elkaar en zijn we bij elkaar betrokken. Het is onmogelijk me te onttrekken aan de invloeden van buitenaf ook al denk ik soms dat ik op mezelf functioneer en me niets van anderen aantrek, er zijn altijd omstandigheden die invloed op me uitoefenen. Alleen al het feit dat ik me nergens iets van aan wil trekken impliceert dat er iets anders is waar ik op reageer dus word ik er op een andere manier dan ik denk toch door beïnvloed. Zo simpel is dat. Daar hebben we allemaal mee te maken en mede daardoor kan er toch een vorm van uitwisseling zijn waardoor we iets voor elkaar kunnen betekenen. En hebben mijn ideeën wel degelijk invloed op de ander. Ik vind het belangrijk daar rekening mee te houden in mijn doen en laten.

Het is de interactie van mezelf met de omstandigheden die mij gemaakt heeft tot wat ik nu ben. Als ik goed omga met de omstandigheden geeft dat goede resultaten en omgekeerd. Zeker is dat we er niet aan ontkomen om met de omstandigheden om te gaan want ook ervoor weglopen is een vorm van ermee omgaan.

Dat wetende is iedere minuut van de tijd die we hebben belangrijk of hij nou lang of kort duurt. Het bepaalt de uitkomsten van een heel leven.

Iedere keer opnieuw richting bepalen geeft nieuwe resultaten op de lange duur.

Geen oor-zaken maar oog-zaken

Het goede bericht is dat het nog geen natte Macula Degeneratie is.
Het slechte bericht is dat mijn ogen erg achteruit zijn gegaan en ik dicht tegen de natte MD aanzit dus heel goed op moet letten en bij verslechtering meteen langs moet komen om te kijken of behandeling (injecteren) noodzakelijk is.

Ik ga maar eens kijken of ik mijn bril kan aanpassen en ipv varifocus aparte brillen moet nemen voor lezen veraf en computer want met een groter kijkoppervlak is het misschien makkelijker om de grijze vlek in het midden van de focus heen te kijken. Ik heb nog zicht voor 35 % en met een goede bril 65% . Nou dat is echt niet zo slecht. Het grootste probleem is dat ik met fotograferen niet met de hand scherp kan stellen en ook dat heeft de inventiviteit van de cameraontwikkelaar voor mij (speciaal) aangepast met een automatische autofocus. Mijn hartje wat wil je nog meer.
Ik lijk mijn vader wel die zei altijd toen hij slechter ging lopen dat de bankjes in het park er speciaal voor hem neer waren gezet.

Toen ik thuiskwam vroeg ik me af. Voel ik me nu aangeslagen?
 Nee gelukkig niet. Ik kan nog steeds alles doen wat ik wil. Ik leef in een wereld waar enorm veel mogelijkheden en hulpmiddelen zijn en ik ben een gezegend mens met een diep down under altijd vrolijk gevoel. Daar wil ik me op blijven richten. Het is zo zinloos zorgen te maken over een toekomst waarover je nooit iets met zekerheid kunt zeggen. Wel is het goed om voorbereid te zijn, maar dat wil niet zeggen dat ik me door angst of door een zorgenscenario's laat meenemen. Ik denk dat ik daar meer aan zou lijden dan aan het feit zelf. Gelukkig kan ik nog steeds dagelijks genieten van alle beelden die zich aan mijn ogen voltrekken en ik ben van plan  lang gebruik te maken van al die genietingen en die goed op te slaan in mijn brein. Als het zien dan moeilijker wordt dan zit ik achter de geraniums alle beelden weer in mijn geest op te roepen en verheug me in alle herinneringen. (En laat me door iedereen verwennen  ssssst. niet verder vertellen hoor)

Vandaag wordt mijn kleinzoon alweer 16 jaar.
Een snel schetsje van verleden jaar aan de ontbijttafel

Ontmoeten

Gisteren kreeg ik een mailtje met de vraag of ik zin had een groep te vormen en dan een half jaartje op het educatief centrum (de kinderboerderij) te gaan schilderen. Wat daar werd gemaakt moest dan wel betrekking hebben op het centrum.  Ik vond het erg leuk dat ik daarvoor werd gevraagd en voelde het kriebelen van enthousiasme, maar de realiteit is anders. Er waren zoveel dingen die me van een JA weerhielden dat ik heb besloten mijn vrijheid te behouden en het niet te doen. Ik ben benieuwd hoe het verder gaat lopen en wie weet misschien kan ik af en toe meedoen als deelnemer, maar me eraan verbinden en verantwoordelijk zijn wordt me werkelijk teveel met alle andere leuke 'verplichtingen' die ik nog meer heb.

Gistermorgen ben ik weer aan het schilderen geweest in het open atelier en heb doorgewerkt op een werkstuk dat volkomen mislukt leek te zijn. Toch gewoon verder fantaseren en de ondergrond gebruiken. Het is heerlijk om erop door te werken en te zien wat er dan nog allemaal mogelijk is.
Het schilderen loopt werkelijk synchroon met het dagelijks leven. Niet alles gaat zoals je het wilt maar met de opgedane ervaring en de handycaps kun je heel nieuwe wegen inslaan en wie zegt dan dat de resultaten minder zijn dan hetgeen je eigenlijk verwacht had?
Onzin, alle resultaten van de weg die je gaat zijn waardevol zolang je er energie en voldoening uit kunt halen. En dan is het handig je niet door een mislukking te laten misleiden en denken dat het daar ophoudt.

Nu even iets heel anders. De privacy is, zoals we wel weten ver te zoeken op internet. Ik wilde hier als kop: Mislukking boven zetten met een vraagteken. Maar durf dat niet te doen, want mijn ervaring is als ik verkeerde woorden gebruik in de kop er een stroom van spam in mijn brievenbus beland met allerlei commerciële aanbiedingen in Engelse taal of een Koeterwaals Engels om me uit het slop te halen en dat stoort me toch een beetje.Daardoor heb ik er al eens een blogje helemaal uitgegooid. Het bestoken met spam duurde maar voort ook toen ik de kop had veranderd.

Wil je ook de eerste opzet nog even zien waar ik niet verder mee kwam?
En roep nou alsjeblieft niet: OOOOO die is veel mooier hahahaha.
Jawel hoor, mag best ;-) want het gaat gewoon om de weg, weet je wel. Een weg van blijdschap, inzet en bezig zijn.

Een mens is een raar botje

Dat zei mijn moeder altijd.

En zo is het. Ook ik kom er steeds meer achter hoe tegenstrijdig sommige dingen in mij werken. Schrijf ik gister nog een blogje over stoppen, waarschijnlijk op het moment dat ik alweer wat duidelijkheid heb over mijn motivatie voor het bloggen en er ook weer een beetje zin in ga krijgen, ben ik vanmorgen alweer aan het bloggen. Niet zo vreemd want in de lange periode dat ik er geen zin in had, had ik dus ook niet de lust dáárover te schrijven.

Es schreef dat ze alleen maar blogde omdat ze het een prima archief vond en ze er eenvoudig alles in terug kan vinden. Zo heb ik het eigenlijk ook heel lang gedaan, maar misschien is er in de jaren toch een addertje onder het gras gaan zitten. Toen weblog zo vreselijk de boel door elkaar husselde en de bloggers eigenlijk in de steek liet dacht ik: zo belangrijk is het allemaal niet. Ik gooi het hele archief weg. Zo gezegd zo gedaan. Daarmee gooide ik ook de blogjes die ik schreef over de laatste jaren met mijn moeder weg. Jammer, maar zo erg is het ook weer niet want ze is goed opgeborgen in mijn hart zo lang ik leef. Toch sloop er heel langzamerhand de wetenschap in van de onbelangrijkheid van dingen waar mensen zich soms aan vastklampen, want uiteindelijk is alles vergankelijk en veranderlijk en die wetenschap beïnvloedde ook mijn bloggedrag. Ik maakte een keuze voor, in mijn ogen, belangrijkere dingen. Maar ja, Je kunt je afvragen wat echt belangrijk voor je is en hoe je daarover je tijd verdeelt. Ook komt er nu bij mij naar boven: misschien is alles wel even belangrijk, het is het maar net welke waarde je er zelf aan geeft.

Bloggen, niet belangrijk dus, maar wel leuk om te doen en zoals Es ook schreef, een mooie opbergplek om dingen terug te kunnen vinden (als er niets onverwachts tussenkomt). Wie weet, is plots mijn enthousiasme weer terug en doet een vroege bloglente haar intrede.
Toch eerst nog maar even met een vrolijke lentekriebel deze komende koude natte winterweek tegemoet.

Stoppen?

Jaren geleden had ik één blog waar ik alles opzette wat me interesseerde en alles over de dagelijkse dingen. Vol enthousiasme besteedde ik daar dagelijks enige tijd aan. Uiteindelijk gaf WEBLOG de geest en moesten we overstappen.
Ik viel van het één in het ander en nu ben ik bezig op verschillende blogs met verschillende items.
Vind ik dat nou leuker? vraag ik mezelf af.
Nee het verdeelt mijn aandacht en het bloggen vind ik er zodoende niet leuker op geworden. Soms denk ik: ik ben helemaal niet meer gemotiveerd om er ook maar iets op te zetten. Misschien moet ik gewoon stoppen want ook het bezoekjes brengen aan blog vrienden staat op een heel laag pitje. Er zijn intussen zoveel andere dingen die mijn aandacht vragen en waar ik me mee bezig houd. Misschien is het zoals met alles een tijdelijk inzinking en komt het enthousiasme wel weer terug. Zo gaat dat vaak met mijn andere hobby's of werkzaamheden ook.
Ik zal voorlopig gewoon doorgaan, want bij vlagen vind ik schrijven toch erg leuk evenals fotograferen en schilderen.
Misschien moet ik dit log toch meer voor alle activiteiten gaan gebruiken.  Of zal ik er zo langzamerhand maar helemaal mee stoppen want zoveel heb ik niet te melden Uiteindelijk is het alleen maar een uitlaatklep van mijn eigen doen en laten en waarom zou iemand daarin geïnteresseerd zijn vraag ik me vaak af en het is helemaal niet belangrijk dat iemand erin geïnteresseerd is toch?

Allemaal overwegingen waar ik nog geen antwoord op heb voor mijzelf. De tijd zal het leren.

En dan hoort er gewoon weer een plaatje bij hè. Een Punky Leeuw

Zaterdagavond

We zitten samen, ieder achter onze eigen computer ons ding te doen.

Ik heb zojuist naar Ramses gekeken een van mijn oude favorieten. De plaat van Shaffy chantant heb ik nooit weg kunnen doen en nu heb ik me verwonderd over een leven, zo vrij met zoveel mogelijkheden een vrijheid zonder zichzelf beperkingen op te leggen. Een prachtige man met veel talenten. Allerlei vragen roept het bij me op. Vragen waar ik geen antwoorden op heb. Ieder mens leidt zijn/haar eigen leven op de manier die het beste bij hem/haar past.

De ander ziet vaak heel andere mogelijkheden maar of die beter zouden zijn blijft de vraag.

Voor mij blijft overeind staan dat hij volop geleefd heeft met alles erop en eraan. Dat gevoel had ik ook al voor ik de film zag. Hij nam alle consequenties van zijn handelingen voor zover ik uit de film begreep en nam alles zoals het kwam zonder naar anderen te wijzen. Toch kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat hij zonder verslaving niet een beter leven gehad zou hebben.

Maar wie ben ik, om dat te denken.


 

Wat is Theosofie? Theosofie voor iedereen.

Ik ervaar dit als een heel bijzondere en duidelijke film over wat we tegenwoordig in een algemene term met spiritualiteit bedoelen. Van de dagelijkse menselijke ervaringen van liefde en gemeenschapszin, een functioneren in het dagelijks leven tot een meer wetenschappelijkere benadering zoals bij :
Plato, Newton, Da Vinci, Einstein, Aldus Huxley, Rupert Sheldrake,  en vele anderen.
Het past allemaal in het theosofische perspectief van de drie doelstellingen:

1  Het vormen van een kern van de universele broederschap der mensheid, zonder onderscheid van ras, geloof, geslacht, kaste of huidskleur.

2  Het aanmoedigen van de vergelijkende studie van godsdienst, wijsbegeerte en wetenschap.

3  Het onderzoeken van de onverklaarde wetten van de natuur en van de vermogens die in de mens latent aanwezig zijn.

Zie ook http://www.theosofie.nl/

Loslaten wat je zelf denkt te zijn

Ik heb weer een nieuw hoofdstuk in het boek geplaatst en bij het nalezen kleinigheden veranderd.
Als ik het dan overlees en me weer herinner denk ik: hoe is het mogelijk dat je kunt denken dat je altijd dezelfde persoon bent. Ja natuurlijk iedereen herkent me nog steeds, maar er veranderd zo ontzettend veel in een mensenleven dat hetgeen ik nu denk en doe iets heel anders is dan alles wat ik was in mijn kindertijd en vroege volwassenheid. Ik denk anders, ik leef anders, ik ben anders en ervaar anders.
Tot die ontdekking kan ik komen omdat ik alle dingen die ik opschreef achter me heb gelaten. Ik ben er niet maar AAN verbonden. Dat is ook weer iets anders dan ERMEE verbonden te zijn voor mijn gevoel. Dan is het iets wat ik nog wel op kan roepen en herken maar ik zit er als het ware niet meer aan vast. Ik identificeer me er niet meer mee. Het zit me niet meer in de botten.
Dat zijn overdenkingen die me duidelijk maken wat het is om te leren loslaten. Zoals Krishnamurti ook schreef: Laat het verleden los.
Vaak denken we als we extreme ervaringen hebben doorgemaakt dat het onmogelijk is omdat we vastzitten in onszelf en denken dat we altijd hetzelfde zijn. Maar ik merk dat het niet waar is. Al onze cellen worden zo vaak vernieuwd en ons denken/voelen kan per minuut veranderen. Zo is er ook de mogelijkheid alles uit het verleden los te laten en er kan dan een heel vernieuwde persoonlijkheid ontstaan. Die weliswaar geleerd kan hebben van de ervaringen maar er niet aan vastplakt. Er wel mee verbonden, maar niet aan verbonden is.
Dan ben je vrij, zelfs vrij van je eigen wetmatigheden. Dan kunnen al je overtuigingen, gewoonten, hebbelijkheden en onhebbelijkheden in de vrije ruimte komen te staan en kun je ze met opmerkzaamheid leren kennen en als je dat aandurft kan alles stromen. Niets meer om je aan vast te klampen.

Gaat dat vanzelf?

Volgens mij niet daar is veel opmerkzaamheid, aandacht naar binnen keren en moed voor nodig. Alles loslaten ook  hetgeen je zelf denkt te zijn.


De zachte kikker zoekt bescherming tussen de harde stenen. Hij is er niet aan verbonden, maar kan er gebruik van maken omdat hij zich ermee heeft verbonden.

Marcel Messing

Bij Walter vond ik dit filmpje dat me mateloos boeide.
Zinnige woorden over de wereld waarin we leven voor iedereen die maatschappelijk, sociaal en spiritueel betrokken is en daarbij vele misstanden herkent.
Voor de geïnteresseerde de moeite waard om de tijd te nemen en even uit te kijken/ luisteren.

Storm

Vanmorgen keek ik uit het raam en zag de kale boom heen en weer wiegen in de wind. Hier en daar zit er nog een verdord blaadje aan. Plotseling kwam dat gevoel weer boven van elementtalen met een bewustzijn. Ja begrijp me goed niet zoals de mens na kan denken en zich van zichzelf bewust kan worden, maar onbewust bewustzijn heel primitief waardoor toch dingen in beweging worden gezet. Ze kunnen ontaarden in enorme krachten maar hebben ook grote kwaliteiten. Het werkt allemaal mee om onze aarde en de hele kosmos draaiend te houden. In mijn visualisatie zag ik de geesten van de elementalen door de takken dansen.

Sommige mensen geven het een jasje aan en praten over kabouters, heksen, verschillende geesten en andere soorten aangeklede krachten. Aangekleed waardoor er een soort communicatie kan ontstaan omdat niet iedereen in abstracte zin contact kan maken met... ja met WAT?  Door me meer bewust te worden van de elementen die een rol spelen in ons leven gaan er andere deurtjes open. Ook dit laatste is natuurlijk weer een beeldspraak maar mist zijn resultaten niet.

Nu zul je denken dat ik de weg ben kwijtgeraakt, nou dat valt denk ik wel mee hoor :-) want natuurlijk weet ik dat alles heel wetenschappelijk en onderbouwd materialistisch te verklaren is. En dat is een goede zaak want daardoor krijgen we in sommige gevallen meer grip op de elementen. maar misschien zijn we de weg ook in die wetenschap een beetje kwijtgeraakt en vergeten dat men in oude tijden meer bewust betrokken was bij het primitieve bewustzijn van alle elementen en dat overal verhalen over verteld konden worden evenals over de sterrenhemel waardoor de krachten in de natuur tot leven en bloei kwamen voor de mens.

Ach die oude tijden waren in die zin zo gek nog niet. Er is veel verbeterd en we weten veel meer over de materie dan ze in oude tijden wisten, dat is een goede zaak maar toch jammer dat we het kind met het badwater hebben weggegooid.

Quan Yin

Een dagje kunst kijken zeer vermoeiend maar de moeite waard. Het is onmogelijk om de hele collectie in een dag te bewonderen en ik was onder de indruk van wat ik allemaal te zien kreeg.

Als eerste vond ik de Quan Yin hier op de Aziatische afdeling waar ik een slechte foto van bewaar die me zo ontzettend aansprak. Ik wist niet dat hij in de collectie van het Rijksmuseum werd bewaard. Ik was aangenaam verrast.

De Bodhisattva van Liefde Mededogen die in de Tibettaanse traditie Avalokiteshvara heet. Het is de kwaliteit van Groot Liefde en Mededogen.
Kwaliteiten die in ons aanwezig zijn maar nog niet volledig ontwikkeld. Aan de ontwikkeling daarvan kunnen we volgens het boeddhisme werken door je erop te richten. Daarbij is een voorbeeld heel behulpzaam.

Aan de wandel

Ja daar was het vanmiddag goed weer voor maar als je dan met je fototoestel op stap gaat, merk je hoe koud het is want dan kun je de pas er niet in zetten en ook fotootjes maken. Verkleumd kwamen we weer thuis maar het was wel even heel lekker.
De rijp lag op de gevallen bladeren en het gras.

En op de overgebleven paddestoelen lag het ijs

Maar het zonnetje scheen al voelde ik haar warmte niet.

Wat een weelde zo'Heemtuin pal achter je huis. Gauw terug naar de warme kachel om bij te komen.
 KOUKLEUM !!!
Maar het was wel weer even genieten.

CD en platenbeurs

We hebben vanmorgen heerlijk lopen scharrelen op de beurs en kwamen thuis met een zak vol CD's. Dat wordt luisterplezier voor het belachelijke bedrag van €1.00 per stuk.

Wat leuk om te snuffelen tussen zoveel CD's en er dan een tussenuit te vissen van precies dát wat je mooi vindt. We zijn behoorlijk aan onze trekken gekomen en ik heb een stapeltje van Wibi Soerjadi, Nigel Kennedy, Astor Piazzola en een verzameling van Gouden herinneringen uit vroegere jaren waar je je helemaal in kunt verliezen.
Nu draait de computer Nigel Kennedy  die zich uitslooft met het vioolconcert van Tchaikovsky. in D opus 35.

Nou ja informatie waar jullie misschien niet zoveel aan hebben. Maar misschien toch even meeluisteren op Youtube. Zeker niet minder mooi gespeeld door Itzhak Perlman die prachtige klanken tevoorschijn tovert.

Waar komt die rotzooi toch vandaan

Ik las op de log bij Essenloog en reageer daarop met het volgende.

ik las jouw alarmerend berichtje over jongeren. Deze hoge percentages zijn gebaseerd op de doelgroep de top 600 van geweldplegers. Ja dat is heftig om te lezen en triest want ook deze jongens zullen weinig geluk kennen en zijn zich daar misschien nauwelijks van bewust. Heel zorgelijk en mij wordt het warm om het hart in plaats van koud. 

Zelf ben ik nog kort geleden met een jochie van veertien en zijn vader in aanraking gekomen en de typische logica die ze erop nahouden die voor hen de werkelijkheid is waar je niet doorheen breekt. Zeker niet in een kort gesprek. Daar is heel wat meer voor nodig dan alleen maar hard straffen. Want dat geeft onbegrip, woede, haat  en vaak harder terugslaan. Hierbij moet ik altijd denken aan de film Dead man walking met Jean Pin. Een schitterend voorbeeld van menselijk handelen op dat gebied.

Er zal heel veel moeten gebeuren willen we op termijn een mooie altruïstische samenleving creëren. Dat is in eeuwigheden nog niet gelukt. Kijk alleen maar naar de duistere middeleeuwen, heksenvervolging, de kruistochten en wat al niet meer. Waarmee ik niet wil zeggen dat we de moed maar op moeten geven.

Ligt niet onze hele maatschappij ten grondslag aan ons gedrag? Of begint het nog dichterbij, bij de enkeling die iedereen is en ik ben.Bij het grote graaien waar  velen het over hebben, vergeten we dat wevaak dat er bijna niemand aan ontkomt dat het niet alleen maar gaat om de banken ook al wijzen we graag naar anderen. Ook ik wil van alle welstand en mogelijkheden zoveel mogelijk gebruik maken. En zo is ook die jonge delinquent, Ook hij wil gelukkig zijn. Gelukkig ben ik, dat ik een hoger IQ heb maar desalniettemin laat ik de welvaart liever niet vrijwillig aan mijn neus voorbijgaan.  Door mijn intellect en de goede omstandigheden in mijn maatschappelijke kringetje ga ik anders om met... dan een geweldpleger uit een heel ander milieu en een anders gericht denkvermogen. Godzijdank en daar heb ik niet veel voor hoeven doen, het geeft ook meer mogelijkheden om gelukkig te zijn. Natuurlijk moet er gestraft worden bij delicten en misschien wel zwaarder dan nu, maar laat het ons niet koud om het hart worden omdat wij in andere omstandigheden leven, maar met een warm hart alles wat we hebben in de strijd gooien om een weg te bewandelen ten behoeven van hen die in ongunstige omstandigheden opgroeien. 

Ik pleit niet voor zachte heelmeesters maar wel voor verdere degeneratie door onverstandig denken en egocentrisch handelen met koude harten.

Want wat hebben wij, een ieder persoonlijk, over, als het aan onze eigen omstandigheden afbreuk gaat doen, voor betere opvang en begeleiding, betere gezondheidszorg en andere zaken in de welzijnszorg, betere omstandigheden voor onze medemens ? Die vraag stel ik mijzelf ook hoor. Overal wordt op bezuinigd en niemand wil inleveren  Altijd moet die ander het maar doen en schuiven we de verantwoordelijkheid af.

Het kaartenhuisje van onze welvaartsstaat lijkt ieder moment te kunnen ontploffen, waardoor? 

Er is niets dat op zichzelf bestaat alles leeft in onderlinge verbondenheid.  Dat maakt het lastig om grote algemene problemen aan te pakken maar het biedt de mogelijkheid om bij jezelf te beginnen en daardoor zinvol bezig te zijn.


Gezamenlijk trekken we ieder persoonlijk ten strijde  ;-)

Correspondentie

We hadden een kleine briefwisseling. Walter en ik.
En dat spoorde mij aan om toch te doen wat ik al lang van plan was, maar iets weerhield me tot nog toe.

Ik ga mijn boek 'Als de hemel valt'  op een nieuw blog plaatsen. En zal de hoofdstukken regelmatig aanvullen.

Voor de liefhebbers te lezen op- en ook vermeld in de zijkolom
http://alsdehemelvalt.blogspot.nl/

Onze correspondentie zag er zo uit:

Hoi Elly, voor de zoveelste keer een goed en inzichtelijk nieuwjaar gewenst.

Ik wil je eindelijk eens laten weten wat je boek 'Als de hemel...' met mij deed en nu weer met mij doet.

De eerste poging tot lezen verlamde mij...Peter werd mijn vader en jij mijn moeder.

Dus verder werd ik ook jullie zoons, en af en toe werd ik  zelfs even 'Peter'.

Dat werd me allemaal teveel.

Dankzij een vroege scheiding en hard werken aan mijzelf ben ik niet zoals mijn vader geworden....maar mijn zoons zijn helaas toch beschadigd,ook al roepen ze aan alle kanten van niet.

De 'Peter' heeft mij behoorlijk beschadigd, gelukkig heb ik, door schade en schande wijzer geworden, hem tijdens zijn leven kunnen vergeven.

Mijn moeder had de kracht helaas niet die jij wist op te brengen.

Haar verlossing kwam toen mijn vader door zijn verslaving overleed. 73.

Je boek, ik zit er nu intens diep in.

Misschien ga ik er iets mee doen op Werkwijze.

Een intens boek dat aandacht mag, misschien wel moet hebben.

Dank je Elly!

En ik antwoordde hem:

Wat lief Walter dat je alsnog reageert.

Ik hoorde van een enkeling al eerder dat het te heftig was om te lezen en ik kan me daar wel iets bij voorstellen. Toen ik het zelf nog  niet allemaal had verwerkt kon ik ook geen enkele film kijken waarin een vrouw werd mishandeld en had ik een hekel aan alle mannen met een dikke buik. Zo werkt dat nou eenmaal. 

Een goede vriendin zei tegen mij, toen ik dacht dat ik alles had verwerkt en een opmerking maakte : 'Dan heb je dat dus nog NIET verwerkt.''  Ik werd heel boos, maar achteraf weet ik dat ze gelijk had. Een wijze vrouw die me heel goed geholpen heeft.

Ik ben een gelukkig mens dat ik van deze ervaringen heel veel heb kunnen leren. Dat die mogelijkheid kennelijk in mij aanwezig was. Evenals jij erg veel van je verslaving hebt geleerd.

Natuurlijk hebben mijn kinderen ook hun deel meegekregen en ik ben alleen maar dankbaar dat ik ze niet kwijt ben geraakt en ze er toch een weg in hebben kunnen vinden op hun eigen manier. Die weg moeten we ook aan hen overlaten en respect hebben voor hun manier van ermee omgaan. Ook daar zit voor mij nog steeds een groot leerproces in. 

Het is heel apart zoals een mens van dag tot dag kan veranderen. Zo denk ik nu weleens, als ik het nu had geschreven waren er misschien veel meer dingen in komen te staan van ook het goede en leuke dat ik in die periode meemaakte. Het blijft natuurlijk altijd een subjectieve beschrijving, waarvan mijn oudste zoon opmerkte: zo erg was het toch niet. En misschien heel logisch en nu voor mij begrijpelijk terwijl ik jarenlang alleen maar naar bevestiging zocht voor mijn ellende.

Maar alles is goed gekomen ;-) Ruim een jaar geleden (of langer? de tijd vliegt) vroeg ik aan een uitgever of hij het op grotere schaal uit wilde geven. Na verschillende telefoontjes heb ik er uiteindelijk nooit een goed antwoord op gekregen alhoewel hij me heel vriendelijk benaderde en ik daar waarschijnlijk foute conclusies uittrok. 

Natuurlijk mag je er iets op je blog mee doen. Dat vertrouw ik jou wel toe.

Bedankt voor je reactie Walter en je gaat er hopelijk toch niet wakker van liggen hè. Leef je er niet teveel in, dat doe ik ook niet meer en kan er nu van een afstand naar kijken. Alles gaat voorbij en ondanks de crisis liggen er voldoende mooie en nieuwe perspectieven open in 2014. Ik wens je alle goeds en bedankt voor je aandacht. 

Iedere dag is het dubbel en dwars waard om volledig te worden geleefd. Ik hoop voor dit jaar en de volgende dat je er ten volle gebruik van kunt maken.

Abracadabra

Ik gebruik zo af en toe Evernote. Een app op de smartphone. 

Vind ik daar toch een gedichtje dat ik kennelijk schreef in een bui van poëzie.

Het laat me weer eens zien dat er niets zeker is en dat je ook voor narigheid niet aan de kant hoeft te gaan, maar er iets mee kunt doen, het tot een ervaring maken en transformeren tot een innerlijke blijdschap ook als dat je niet zomaar lukt en tijd nodig heeft. Tja eigenlijk zomaar een persoonlijke notitie die in ieder geval voor mij GEEN abracadabra is.

En zeg niet dat ik niets heb meegemaakt maar ja, ik weet het, nog lang niet alles want dat is (gelukkig) onmogelijk in één mensenleven.

"Ik wist wat ik kon
doen en laten maar ging niet verder dan zeker

Tot ik begreep wat
mijn levensboek ervaringen
node ontbeerde"

Ben ik duidelijk of is het abracadabra ? :-{

Wat een mens niet allemaal mee kan maken in het leven

Innerlijk geluk

Iedere dag is het voor mij weer genieten zo rond de kerst  en de jaarwisseling. Alhoewel er ook veel extra drukte om de hoek komt kijken vind ik het heerlijk uit de dagelijkse gewoonten- en omgeven te zijn door alle kerstkitch en mensen waar ik van houd.
Ferry is alle dagen thuis en we luisteren naar prachtige muziek die extra mooi klinkt uit onze nieuwe luidsprekerboxen, een streling voor het oor.

Gourmetten met kinderen kleinkinderen en achterkleinkind is een feest.

Mijn lieve schoonmoeder op bezoek met altijd gezellige verhalen en 'onder onsjes' ondanks alles wat ze meemaakte. Laat naar bed en niet zo idioot vroeg weer mijn bed uit. Ik geniet van alle momenten die er zijn.
Nu, na de kerst heb ik weer wat tijd gevonden voor dit blog en moet ik ook weer aan de gang met de layout voor het nieuwe Jewel Heart Magazine. Ik ben al begonnen en als ik er weer middenin zit is ook dat heel leuk om te doen, al zie ik er vaak van te voren tegenaan. Wat zit een mens toch vreemd in elkaar, want dat is toch niet nodig zou je denken als je weet dat je er altijd weer plezier in hebt.

Nog een weekje en dan begint het 'gewone' leven weer als er zoiets bestaat als 'gewoon' want eigenlijk is ieder moment anders en al denken we dat de dingen zich herhalen en vervelend kunnen zijn, er is niets dat aan zichzelf gelijk blijft.
Open staan en bewust zijn van al het nieuwe van ieder moment brengt innerlijk geluk met zich mee waardoor je niet blijft 'hangen' in ongenoegen en verdriet van  moeilijke omstandigheden.

Ervaren

Boring

Het kost best wel wat moeite om naar mezelf te kijken. Vooral wanneer ik een opmerking krijg wanneer ik zeg dat ik iets moet doen en anderen zeggen dan: niets moet, je wilt iets doen.

Ik geloof toch echt dat het niet altijd zo is. De hele dag door zijn er dingen die gedaan 'moeten' worden en het is toch echt niet zo dat ik daar altijd voor kies. Als er geen discipline was in bepaalde opzichten, omdat ik ergens verantwoordelijk voor ben, wil dat nog niet zeggen dat ik op zo'n moment niet liever iets anders had gedaan. Natuurlijk zijn er heel veel dingen die ik graag doe, maar als er allerlei karweitjes liggen te wachten en de dagelijkse dingen die ik 'behoor' te doen om de hoek komen kijken dan hoort dat gewoon bij wat ik MOET doen en voor mij heeft dat niets met willen te maken. Ik zou als ik kon liever iets leuks gaan doen. Schilderen, wandelen, fotograferen, TV kijken, een blogje schrijven etc. Dat zou ik dan WILLEN.

Hoe zit dat dan?

Is het mogelijk om in alles wat er gedaan MOET worden, zoveel plezier te krijgen dat het WILLEN wordt? Ik heb echt niet altijd zin om aan mijn verantwoordelijkheden te beantwoorden. Of om hetgeen waar ik ooit vol vreugde aan begon, vol te houden. Als er geen discipline en verantwoordelijkheidsgevoel bij zou komen of een motivatie waarmee ik mijn handelen heb onderbouwd en waaraan ik gehoor wil geven, dan had ik er bij veel dingen allang het bijltje bij neergegooid en was alleen maar in een kringetje om mijn eigen egocentrische denken heen blijven draaien. Had alleen maar leuke dingen gedaan en als die dan niet meer leuk zouden zijn zou ik weer iets anders opzoeken dat ik leuk vind.

Soms heb ik het idee dat het daar zo af en toe om draait, maar het lijkt mij weinig voldoening te geven, altijd maar op zoek naar pleziertjes is voor mij geen plezierige manier van leven. Doet me denken aan dat reclame spotje van iemand die uit het raam van een buitengewoon luxe woning naar buiten kijkt in een prachtige omgeving en uitroept dat het zo vreselijk 'boring' is en dat ze maar weer eens moeten verhuizen.  Nee, dan toch maar de onderliggende motivatie, discipline en af en toe 'het moeten', handhaven dan blijft er nog genoeg tijd over voor de dingen die dan weer dubbel leuk zijn en wel voldoening geven tezamen met dat wat gewoon MOET.

Ziek zijn, beter worden

Ondanks de griepspuit toch een griepje opgelopen. Het zal wel niet zo erg zijn geweest als zonder prik, maar ik ben toch lekker onderuit geweest. Tussen de buien door af en toe een 'like' gezet op Facebook, maar veel verder dan dat kwam ik niet. Nu het bijna over is kreeg ik vannacht weer een bekende aanval van darmverkramping en kan dan natuurlijk niet lekker slapen.  Maar vanmorgen begint het einde in zicht te raken en lijk ik weer langzamerhand op het goede spoor te komen.

Het begint aardig naar de kerst te lopen en ik heb er zin in. Alhoewel mijn energie op een laag pitje is komen te staan begint het enthousiasme voor de eindejaarsbeleving weer haar kop op te steken. Nog even een beetje bijkomen maar met vreugde en enthousiasme is de afgelopen week weer snel geschiedenis.

Voorbij de horizon

Ach het staat erop misschien hoef ik er niets meer over te zeggen. Heerlijk is het weer met schilderen aan de gang te zijn.

Meditatieve lesretraite

Een week is zo voorbij. De tijd gaat, naarmate ik ouder wordt, steeds sneller. Waarschijnlijk omdat ik langzamer word. Of misschien omdat ik nu meer tijd neem voor de dingen die gedaan moeten worden. Er is minder onrust en de betrekkelijke rust die nu aan de basis ligt van mijn doen en laten is toch mede een gevolg van de dagelijkse meditaties.

Het is goed om meerdere keren per dag kort te mediteren. Loop niet meteen te hard van stapel. Na verloop van tijd kun je het gaan voelen, gaan proeven. Het bewustzijn moet leren om het bewustzijn in de gaten te houden.
- Gelek Rimpoche -

Zo zijn er veel dingen die veranderd zijn en niet alleen maar door het ouder worden. Meditatie heeft voor mij veel voordelen. Het verminderd onrust. Ik kan mijn emoties eerder herkennen en daardoor kan ik ze veel sneller op de juiste plek plaatsen en wordt er niet zo door meegezogen. Het bezorgt me een betere nachtrust. Ik ben ervan overtuigd dat als ik niet zou mediteren ik heel anders met het leven om zou gaan. Ik was in mijn oude gewoonten blijven hangen en nu kan ik ze herkennen en een keus maken of ik er wel of niet in mee wil gaan. Ik loop regelmatig om de (emotionele) valkuilen heen, omdat ik ze zie aankomen. Ze mogen er zijn maar ik hoef er niet in mee te gaan. En dit zijn dan nog maar oppervlakkige voordelen.

Het maakt me een gelukkiger mens.

Maar het plezierigste is, dat door de dagelijkse oefeningen ik nu ook in staat ben om het hele leven aandachtiger te leven. Ik ben veel bewuster geworden van mijn eigen functioneren en hoop er daardoor ook voor mijn omgeving en die me lief zijn te kunnen zijn omdat ik zelf niet met een last op mijn schouders blijf lopen.

Dat betekent niet dat ik nu op mijn lauweren kan rusten. Het is een eindeloos proces omdat er nooit ook maar iets hetzelfde is en er altijd weer dingen zijn of gebeuren waar ik van kan leren. Eigenlijk ben ik nog maar sinds kort zo bewust aan het leven en is er nog een hele weg te gaan van open rondkijken, ervaren, analyseren en conclusies trekken. Het hele leven leven zoals het zich voordoet en op mijn pad komt.


De lessen in Nijmegen waren weer bijzonder en verhelderend.

Gelek Rimpochee in Nijmegen

Deze week op en neer naar Nijmegen voor de lesretraite.

Oude Tibettaanse, diepzinnige teksten worden becommentarieerd door Gelek Rimpochee.

Zien en denken

Iets schrijven over de filosofie van Krishnamurti is niet makkelijk. Je kunt het volgens mij ook geen filosofie noemen. Het is zijn bedoeling dat je met grote aandacht naar jezelf kijkt en wel op een heel intensieve manier onderzoekt hoe je brein werkt, wat je motieven en handelingen zijn. Hij geeft ook geen oplossingen voor problemen die je dan tegen zou kunnen komen maar zegt dat er iets gebeurd als je ZIET. Dan krijg je inzicht.

Aan het einde van  het laatste gesprek dat ik zag met Dr Bohm en Shainberg waren zijn betrokkenheid met de ellende van de wereld duidelijk zichtbaar. De gedrevenheid waarmee hij probeert te laten zien door te onderzoeken is heel bijzonder. Hij stopt dan bij een laatste vraagstelling en in dat laatste gesprek was dat de bijna concluderende vraag: Wat is dat bewustzijn?

Deze keer probeerde hij een andere ingang te vinden.

Al vragend en pratend werd duidelijk hoe we allemaal bezig zijn met beeldvorming. Vooral met een beeldvorming over onszelf. We doen niet anders. Zelfs wanneer we denken dat we ons een beeld vormen over anderen, de wereld of wat dan ook, is dat een beeldvorming van onszelf. De enige manier om daarachter te komen is een onderzoek van dat zelf. Analyse en overdenking en ik zeg het maar weer zoals ik het altijd zeg: 'tot op het bot'.
Ook Dr. Shainberg had daar moeite mee en gaf zich niet zonder slag of stoot gewonnen. Zijn brein (zoals K het denken benoemt) probeerde steeds naast zijn ervaring te gaan zitten en regelmatig riep K. hem terug met een dringend, NO NO en 'dwong' hem bij zijn ervaring te blijven. Het was duidelijk merkbaar hoe moeilijk dat is wanneer we onszelf tegenkomen bij zulke diepgaande overdenkingen. En ik schijf hier WE omdat het de bedoeling is er zelf intensief in mee te gaan.

Zichtbaar werd bijvoorbeeld dat wat wij liefde noemen niet verder gaat dan een koste en bate berekening. Als het te moeilijk wordt lopen we weg of stoppen er mee. "That is no love at all." Zei K.  Een hard gegeven en er werd veel tijd aan het onderzoek besteed wat noodzakelijk was want het is moeilijk onder ogen te zien en ons denken heeft de gewoonte ervan weg te lopen als het bedreigend wordt en niet aan ons beeld beantwoord.
Dat in jezelf onder ogen komen, de leegte van het niet in staat zijn om dat te zijn wat je denkt te zijn. Het beeld wat je gevormd hebt volkomen onderuitgehaald. Al diepgaand onderzoekend betekent het dat alle beelden over jezelf niet meer kloppen en je bent geneigd om er weer nieuwe beelden voor in de plaats te zetten. No No NO zegt K dan weer. Dat onder ogen durven komen, niet weglopen maar ZIEN. Het is kennelijk heel moeilijk om met de aandacht daarbij te blijven en de vraagstellingen en het aansturen van K's. woorden tot overdenking waren heel noodzakelijk. Het brein loopt er steeds van weg als het lastig wordt. Dat is ons 'normale' reactie patroon en K. laat zien dat dat gebeurd.

"Als er geen beeldvorming is, is er vrijheid"

Geen houvast meer hebben nergens naar toe kunnen. Dat kwam  ook bij Shainberg om de hoek kijken en is wanneer je in aandacht meegaat, herkenbaar want je komt dan terecht in een gevoel van eenzaamheid en totale verlatenheid.

ANGST, zei Shainberg Toen Krishnamurti hem naar zijn ervaring vroeg
NO NO NO zei Krishnamurti Ook dat is weer een valstrik van het brein en het denken. Het volgende beeld dat het denken produceert.

Zien, betekent dat er al iets verandert. Daar ligt het werk. Dat onderzoek is het land zonder paden.

Krishnamurti geeft geen oplossingen maar laat zien hoe het werkt. Inzicht maakt dat er iets in onszelf kan veranderen want we ZIEN niet hoe we in deze prachtige wereld in een kringetje ronddraaien door ons denken. Als je er paden voor uitstippelt om oplossingen te bedenken (brein) kom je onherroepelijk in Religie en Traditie terecht. Zo gauw het geïnstitutionaliseerd wordt komen de problemen met voorschriften etc. om de hoek kijken. DAT alles wijst hij af.

Ik persoonlijk ben me er ook terdege van bewust dat daar de valstrikken op de loer liggen. Het is namelijk zo makkelijk om in die leegte te grijpen naar houvast om onszelf te sussen met veronderstellingen.  Daar komen God, Allah, Jezus, Boeddha, onze idolen, verslavingen etc. om de hoek kijken. Weer beelden waar we ons aan vastklampen en niet verder onszelf onderzoeken terwijl het allemaal in onszelf aanwezig is.


De eindvraag en de volgende film http://theosofieinarnhem.wordpress.com/film/ gaat over Wat is dan het bewustzijn?

Kijk zo gaat dat

Een weekje anders

Wat gebeurd er toch veel in een mensenleven. Op een blogje is het bijna niet meer bij te houden. De verschillende omstandigheden volgen elkaar in sneltempo op.

Afgelopen week had Fer vrij en hebben we heerlijk genoten van De Hoge Veluwe, Kröller Möller

Het Afrika Museum en andere uitstapjes en natuurlijk ook heerlijk samen thuis zijn.

Aan het einde van de week kwam de nieuwe kast en moest dit weekend de audio en TV erin. Dat had heel wat voeten in de aarde. Er liep nogal wat tegen en nu is het nog niet helemaal klaar.

Vroeger deed je dat soort dingen in een middagje, maar tegenwoordig komt er ten eerste heel wat meer bij kijken en ten tweede worden we een dagje ouder en heeft het tempo zich daarbij aangepast en dat is goed want haasten heeft geen enkele zin en een hapje met een drankje tussen de bedrijven door houdt ons uit de stress wat niet wegnam dat ik toch zondag weer uitgeteld met darmkverkrampingen  rondhobbelde niet door stress, maar doordat ik toch weer iets verkeerds had gegeten.. Gelukkig was het in de namiddag weer een stuk minder.

Verder wordt ik nogal bezig gehouden door mijn emoties rondom de ziekte van een dierbaar familielid en daar gaat ook veel energie in zitten dat is veel merkbaarder bij het ouder worden. Zo gaan goede en moeilijke dingen hand in hand en ben ik blij dat ik het leven zoals het zich voordoet aardig kan leven.

Gisteravond was er weer zo'n prachtige film van de gesprekken die Krishnamurti voerde met David Bohm en David Shainberg bij de Theosofiesche vereniging. Heel indringende gesprekken waar ik altijd stil van wordt. Het geeft veel stof tot overdenking en is niet gewoon aan het dagelijks denken. Het is niet altijd makkelijk de waarheid ervan in te zien. Ook dat drong soms moeizaam door tot Shainberg. Dat inzicht volgt pas na het opdoen van eigen ervaringen met het aandachtig kijken naar onszelf op de manier en met de vraagstelling die Krishnamurti aan ons geeft. Opmerkelijk vond ik weer dat het, ondanks het feit dat K. alle religie en traditie afwijst (wat ik niet vreemd vind)  ik dezelfde overdenkingen en analyses in de wijsheid traditie van de Leegt in het Boeddhisme tegenkom en er dus niet vreemd tegenover sta omdat ik me daar de laatste twintig jaar ook mee bezig houd. Misschien binnenkort maar weer eens iets over proberen te schrijven.

Opsteker

Ja dat was het wel.
Het voorgaande schilderij was verkocht nog voor het behoorlijk was opgehangen.

Ik ben alweer druk met nieuwe ideeën en schilderijen.
Heerlijk bezig.


Meerkoet.

Aankomende zaterdag en zondagmiddag is er een verkoop expositie van het KWA waar ik ook lid van ben.

Ik vermoed dat dit werk van mij er zal komen te hangen en waarschijnlijk anderen is stock.

De kip of het ei.

Is het me daarom te doen? Dat mijn leven er wat paradijselijker op zou worden? En wat is paradijselijk? Het was anders op curaçao in 1988, maar was het minder paradijselijk?

Want dat is waar ik in het vorige blogje mee besloot. Natuurlijk, Ook een goed leven hebben, is belangrijk. En al brainstormend vraag ik me af wat er eerder is. De kip of het ei.

Je kunt niets voor je medemens betekenen als je zelf niet goed in je vel zit. en omgekeerd kun je niet gelukkig worden zonder iets voor een ander te betekenen.

Hoe wil ik mijn leven zingeven?
Weet je wat ik ga eerst maar eens even lekker ontbijten.

Filokalia

Vanmorgen pakte ik, omdat ik even iets op wilde zoeken dat ik meende daar gelezen te hebben, de Filokalia weer eens in handen. De mystieke teksten van de woestijnvaders en werd weer gegrepen door de prachtige dingen die daarin gezegd worden.

Ja ik weet het, er zijn velen die zich verzetten tegen het alloude plaatje van de christelijke kerken die eeuwenlang ons geïndoctrineerd hebben met beelden en boetedoening hetgeen ons tot schuldige wezens deformeerde. De uiteindelijke uitkomst daarvan is dat velen een beeld hebben opgebouwd met weerstand tegen een vervreemdend woordgebruik en zich van kerken afwenden. Daar niets meer van willen weten door de meestal gedragen christelijke woorden die in kerken door hun voorgangers gebezigd worden en er weinig liefde mededogen in de menselijk (kerkelijk) maat te vinden is.
Hopelijk brengt Paus Franciscus daar weer wat verandering in.

Toch, wanneer we in de mystiek gaan kijken en kunnen ontgroeien aan de door ons opgebouwde (voor)oordelen, waar ikzelf niet vreemd aan ben, komt er een wijsheid naar boven in die teksten waar veel inzichten uit geput kunnen worden. Het is dan zaak om de beelden die we daarover hadden te ontstijgen en te lezen wat er staat. Geen plaatjes en concepten meer plakken op woorden die ons niet zinnen omdat we er een idee van vroeger aan over hebben gehouden, maar open staan voor wat er werkelijk bedoeld wordt, want die mystieke teksten zijn wel degelijk aan onze persoonlijke verbeelding ontstegen.

Zo krijg ik een heel ander idee over het koninkrijk der Hemelen als ik lees wat Evagrius Ponticus schrijft in de Filokalia. Daarbij wil ik aantekenen dat deze teksten alleen maar geschreven kunnen zijn vanuit de persoonlijke ervaring en dus vanuit menselijk perspectief doodgewoon haalbaar zijn voor iedereen en uit te proberen door je erin te verdiepen en het je eigen te maken of te zien hoe het functioneert.
Hij schrijft letterlijk:

Het koninkrijk der Hemelen is, 
naast waarachtig spiritueel inzicht
in de bestaande werkelijkheid,
gelijkmoedigheid van de ziel.

Dat zet het koninkrijk der hemelen niet ergens ver van ons weg, maar dat betekent dat het hier en nu te vinden is onder de juiste innerlijke omstandigheden. Dat zou toch prachtig zijn. Kijk en daar kunnen we uit gaan proberen of ons leven 'paradijselijker' zou worden als we ons met zulke teksten uiteen gaan zetten en ze in ons leven gaan verwerkelijken.

De volgende vraag is dan: wat is waarachtig spiritueel inzicht in de bestaande werkelijkheid. Evenzo als, wat is gelijkmoedigheid van de ziel.

Daar worden o.a. hele boeken over geschreven maar uiteindelijk is het een zoektocht in jezelf van steeds weer een weg vinden, je spiegelen en met een open mind blijven kijken en toetsen. Een weg die ieder voor zich gaan kan. Soms door het lezen van teksten en er staan er bijvoorbeeld meer dan genoeg in de Filokalia, of teksten uit andere stromingen.

Ik vond een weg in Boeddhistische teksten en lessen die me steeds meer inzicht gaven, en het grappige is dat het ook doorwerkte in de christelijk mystieke teksten waardoor ik er nu van kan genieten zonder last te hebben van die oude concepten die ik met me meedroeg en open en vrij steeds weer kan kijken hoe die aanwijzingen bij mij in elkaar steken. Heb ik inzicht en gelijkmoedigheid en weet ik wel wat daarmee bedoeld wordt, want ook daar zit ik er nog zo vaak naast met die oude ideeën over wat gelijkmoedigheid is. Nu weet ik dat het in ieder geval niet betekent dat alles plat en zonder emoties is. Er is een grote betrokkenheid in gelijkmoedigheid. Daar alleen al zou je een heel boek over kunnen schrijven. Het is iedere keer weer spitten in mezelf en oplettend zijn. En ik merk, mijn leven is er echt wat 'paradijselijker' van geworden. ;-) Het werkt dus.

De sleutel

Ik heb een label: Filokalia gemaakt en ben van plan er meer over te schrijven.

Aanmeren verboden

Een wandeling door Leiden.
Thuisgekomen las ik het bordje dat op de foto stond.

Bewust van het bewustzijn

Het zijn drukke weken maar eigenlijk is het hele leven zo. Zieke dierbaren, die vol stress wachten op wat er gaat gebeuren, begeleiden voor dokter en gezondheidsbezoekjes naar van alles en nog wat. Een interne verhuizing van onszelf omdat er een nieuwe audio kast gaat komen, de filosofie kring voorbereiden en ander vrijwilligerswerk dat ook gedaan moet worden, lezen en mediteren voor de Lamrim en andere Boeddhistische Dharma lessen  en dan wil ik ook nog graag schilderen en vrije tijd nemen voor een uitstapje met Fer en een dagje met de jongste kleinzoon naast de huishoudelijke karweitjes waar ik me niet zoooo druk over maak, maar er wel zijn. En dan vergeet ik nog de blogjes waar ik werkelijk niet dagelijks tijd meer voor neem.

Het is maar goed dat we af en toe om 5.30 uur op moeten staan dan heb ik even tijd voor zomaar een blogje tikken. Op Facebook gaat dat iets sneller. Daar kun je met een korte klik op de hoogte blijven van enkele bekenden medemensen. Ik maak me er maar niet zo druk over of dat wel of niet goed zou zijn en te oppervlakkig, waarom zou ik? Natuurlijk het is allemaal wat sneller, maar dat is zoveel in het leven. Voor mij is het belangrijk dat hetgeen aandacht verdiend omdat ik daar aandacht aan wil geven, dat ook krijgt. Daar probeer ik zo bewust mogelijk mee om te gaan. En als ik me dan ook bewust ben van dat waar ik wat oppervlakkiger mee omga, ben ik al een stapje verder.

Bewuste aandacht is erg belangrijk. Pas zag ik weer een film van Krishnamurti, in gesprek met David Bohm en de psychiater David Shainberg bij de Theosofische Vereniging in Arnhem. Door het gesprek met deze twee mensen kwam heel duidelijk de zoektocht naar onze eigen drijfveren naar voren. Hoe we altijd op zoek zijn naar zekerheid en denken dat we die gevonden hebben in alles wat we doen en zijn. Het was indrukwekkend het denkwerk waartoe krishnamurti beide heren aanzette te volgen ook in mijn eigen denken. De laatste vraag  die K. stelde na die interessante zoektocht was:

Kan het bewustzijn zich bewust zijn van zichzelf? 
De heren keken elkaar aan en  je hoorde hun hersens knarsen :-).
"Doe het NU !! Zei Krishnamiurti. Het werd stil en Shainberg vertelde dat hij ervaarde dat het stil werd. Krishnamurti gaf geen reactie meer.

Mijn ervaring is, wanneer je je daar echt op gaat richten en je er vaker mee uiteenzet, dat er rust in het denken ontstaat en alles iets meer helder aanwezig blijkt te zijn. Het denken gaat er steeds minder 'tussen zitten'. Je neemt de drukte minder op je schouders mee en alles is er in het moment.

Daar door de dag heen bewust van zijn, geeft een heel andere benadering van wat het leven IS.

Pietepeuterig klein nootbook

Gister met mijn kleinzoon aan een kleine interne verhuizing begonnen. Het hele bureau, en dat is geen peuleschil, verplaatst naar waar het vroeger stond en de twee keyboards van Fer op de plaats waar eerder het bureau stond. Wat valt dat tegen en wat komt er dan altijd weer een hoop rommel tevoorschijn. Zo'n interne verhuizing is altijd een mooie manier van opruimen en in de hoekjes en gaatjes de stof weer eens wegwerken. Het gesjouw en kantelen van de zware stukken heeft me spierpijn bezorgd en mijn buik reageert zoals gewoonlijk heftig op een beetje teveel hooi op de vork. Maar ik ben blij dat het gebeurd is en we verder kunnen met de overige plannen die eraan komen. Niets geen bijzonders, maar toch...

Mijn nieuwe plek voor de computer is ook wel weer fijn. Geen last van de laagstaande zon in mijn ogen waardoor het scherm bijna onzichtbaar is, alhoewel het plekje in de kamer ook wel gezellig was, is het in de kleine kamer ook prettig werken, maar de internet verbinding moet nog op de juiste manier aangesloten worden en dan is het spul compleet.  Dit blogje gaat dan maar even via het pietepeuterige kleine nootbookje en een oud fotootje toegevoegd

Stil zijn

Zittend in
de serre is er niets en
en is er alles

Stil gewaarzijn in de serre kijk ik in mijzelf, om me heen en naar buiten.

Als ik me bewust ben van de goedheid van de natuur en het leven rondom en in me, kan het zomaar gebeuren dat het door me heen gaat...
Gelijktijdig is er blijdschap om al het goede en verdriet om al het lijden dat er is en zit ik heel stil, bewust in het midden.

Geen

himmelhochjauchzend

of

zum tode betrübt

maar

glücklich allein ist die seele die liebt

Goethe.

Dan zit ik in mijn middelpunt en weet dat deze gesteldheid nodig is om volledig te kunnen leven.

Dat zijn kostbare momenten.