donderdag 15 augustus 2019

Pijn in mijn vingers

Maar ja het is dan ook wel heel leuk weer een beetje te tokkelen op een ukelele of een gitaar..

Dat kwam zo.

Er is op Vreedenhoff en zangmiddag voor de bewoners en een van de vrijwilligers is daar heel voortvarend mee aan de gang gegaan. In eerst instantie heel schoorvoetend en kalm aan maar het sloeg zo aan dat er iedere week wel veertig bewoners in de zaal zitten. Gebracht en begeleid door medewerkers. Ik help ook mee als vrijwilliger en van lieverlee krijg je heel veel plezier in die oude liedjes wanneer je ziet hoeveel plezier de bewoners er in hebben.
De paden op de lanen in. Door berg en dal klinkt hoorngeschal en de blauw geruite kiel het is verwonderlijk hoeveel informatie en liedjes er op het internet gevonden kunnen worden.

Maar nu heb ik ook helemaal de geest te pakken. Vroeger speelde ik gitaar en toen speelde ik met akkoorden de zestiger jaren tophits, Al tientallen jaren geleden deed ik het instrument weg en ik heb geen idee waar ik het had gelaten. Ik kreeg van Vreedenhoff een ukelele te leen en daarop leerde ik wat accoorden die op dat ding toch weer anders zijn dan op de gitaar. Maar intussen konden wel mijn vingertopjes een beetje eelt opbouwen.

Op zoek naar een gitaar dus. Overal gekeken en geïnformeerd tot ik woensdagochtend bij een vriendin op de koffie ging en haar het verhaal vertelde.
"Ik heb er nog een op zolder"
Mijn verbazing kenden geen grenzen, evenals die van haar. Volgens mij was het mijn oude gitaar en zij had ook geen idee meer hoe ze eraan gekomen was.

Het vervolg is duidelijk. Dagelijks ben ik er op aan het experimenteren. Het valt nog niet meer en ik heb eigenlijk helemaal geen zin om me er er op een professionele manier in te verdiepen dus ik ben op gevoel en gehoor aan het werk maar het plezier is er niet minder om. Evenals de pijn in de vingertoppen. Maar dat zal wel weer overgaan als het eelt er is. En... binnenkort zet ik er nylon snaren op dat zal hopelijk ook wat makkelijker functioneren.


woensdag 7 augustus 2019

Beregoed

We waren weer in Burgers Zoo en daar is altijd wel iets te beleven.
Nu waren de jonge beertjes weer te bewonderen en ze maakte er meteen een hele show van. Kijk maar.



woensdag 24 juli 2019

Monchau

Ik zou helemaal vergeten het volgende bericht te posten van ons reisje naar de drie landen waar Vaals zo bekend om is geworden. Dus hier volgt Monchau.


Nou ja, nu kom ik tot de ontdekking dat het er al wel opstond.  aar Arcen nog niet dus die komt later.















zondag 21 juli 2019

Kan de mens veranderen

Alweer een hele tijd geleden dat ik iets in mijn Magazijn postte. Ik merk toch dat ik steeds minder behoefte heb om te schrijven en veel meer tijd en aandacht besteed aan het visuele. Zoals de fotootjes en het schilderen.

Ik heb niet zoveel nieuws te vermelden. In principe is alles al gezegd en gedaan en wat zal ik daar dan nog aan toevoegen. Wel geniet ik heel intens van alle beelden die mijn oog raken en die bewaar ik graag. De mooiste fotootjes zet ik dan op Facebook maar ook nu in Wordpress want daar heb ik nu een klein abonnement op genomen. En verder zit ik niet meer zo vaak achter de computer maar meer op de tablet.

Toch als ik nu even zo zit te tikken merk ik dat ik dat best heel leuk vind het is meer zo dat ik vind dat ik niets te melden heb. In het verleden heel veel overdenkingen geplaatst en ik lees nog steeds en verdiep me heel graag in Theosofie en boeddhisme maar ik vind dat iedereen zelf maar moet bedenken wat hij of zij met zijn of haar leven wil. Over spiritualiteit is overal van alles te vinden en te koop.

Momenteel lees ik een boek van Krishnamurti over Can Humanity Change?  Bijzonder interessant. Hij is in gesprek en op onderzoek naar verschillende vraagstukken die mij erg boeien. En op de tablet leest dat voor mij heel plezierig. De enkele Engelse woorden die ik niet kan plaatsen kan ik heel eenvoudig vertalen door de styluspen boven het woord te houden en zo lees ik er makkelijk doorheen. De onderwerpen en gedachtenstromen zijn al intensief genoeg dus ben ik heel blij met een makkelijke manier van vertalen.

Werkelijk een aanrader als je dieper wilt nadenken over Vrije wil, Het handelen, Liefde, Identificaties met het Zelf en Wat is waarheid. Niet eenvoudig en meestal hersenkrakers. Heerlijk om je in te verdiepen.

Heeee geweldig, ik vond het voor de liefhebber op internet. De link?

https://the-eye.eu/public/WorldTracker.org/Metaphysics%20%26%20Spirituality/Jiddu%20Krishnamurti%20CAN%20HUMANITY%20CHANGE.pdf


Koninginnepage




woensdag 12 juni 2019

Beelden in Kröller

Wat een verzameling beelden in het Kröller Müller museum. We waren een dagje naar buiten om te fotograferen en nog maar nauwelijks onderweg toen Ferry me al attent maakte op een hertje in het veld. Zelf had ik dat nooit kunnen ontdekken met mijn slechte ogen. Raampje van de auto open en dan is mijn fototoestel meteen een prachtige verrekijker en kon ik een paar mooi opnamen maken. Blij met mijn maatje en zijn ogen 😎😊😌




Maar eerst wilde ik graag even in het museum kijken. Er waren zoveel beelden van al die ouwe bekenden.
Rodin, Lehmbruch, Zadkine, Lipschitz, Maillol, Charlotte van Pallandt, Hepworth, Moore. Wouters, Visser en last but not least Marino Marini

Wat heb ik genoten.
En daarna nog een heerlijke wandeling buiten door de beeldentuin. Het kon niet op.













maandag 10 juni 2019

Vergaan

Het vergaan van de dingen. Daarvan kan ik intens genieten. Een dode boom,  Een huis dat op instorten staat, oude mensen en hun soms verweerde gezichten. Prachtig. Een bloem die begint te verwelken verspreidt meer geur dan wanneer hij begint te bloeien. Al die dingen kunnen zo bijzonder mooi zijn.Wat is het dat mij boeit in de vergankelijkheid?

Ook het menselijk verouderings- en stervensproces heeft veel aspecten die fascinerend zijn. Er vinden kennelijk processen plaats die tot nadenken stemmen. Niet alleen lijfelijk veranderd er veel maar ook mentaal vinden er veranderingen plaats. Niet bij iedereen hetzelfde maar voor ieder mens weer  anders. De een wordt wat rustiger en meer ingetogen de ander zal juist minder snel een blad voor de mond nemen. Soms lijkt het alsof de rem het niet meer doet. Vaak ook worden mensen ongeduldiger, alsof de dood hen op de hielen zit, meestal zonder er zelf die invulling aan te geven. Want doodgaan doen anderen en daar wordt voor onszelf liever niet aan gedacht.

Ach ja, misschien denken we er weleens aan maar altijd in de zin van: dat duurt hopelijk nog even en veel verder... Nee nu nog niet.

En toch.

Misschien als we meer iedere dag als onze laatste zouden beleven, Veel bewuster zouden zijn van de onzekerheid van het leven en dat echt iedere dag de laatste zou kunnen zijn, in ieder geval onder de goede omstandigheden waarin we nu leven. Als we daarover zonder angst en depressieve ideeën  na zouden kunnen denken, zouden we dan niet veel beter weten wat belangrijk is, ons veel vrijer voelen en minder emotioneel reageren op dingen die er eigenlijk niet toe doen. Beseffend hoe mooi het leven in ieder moment is?
Ook verdriet is de keerzijde van de mooie medaille die leven heet al kunnen we dat niet altijd zo ervaren.



Vanmorgen vloog ze nog.



Tweede pinksterdag

Gewoon een beetje helemaal niks. Ik ik heb de laatste dagen wat geschilderd en we zijn niet meer op stap geweest. Er zitten nog heel veel foto's in mijn mappen en terwijl ik er zo doorheen blader gooi ik regelmatig weer opnamen weg, Wat heb ik veel bewaard. Veel te veel. Het wordt hoog tijd dat de bezem er doorheen gaat.  Daar maak ik geen extra werk van maar doe ik op het moment dat ik erdoor blader en bedenk 'tja, hier doe ik echt niets mee' of  'dat is de zoveelste dubbele foto waar ik de beste uit wilde zoeken.'

Met kleding is dat heel wat lastiger. Dat gaat niet weg met een muisklik. Sommige dingen heb ik jaren niet aan gehad en toch blijft het maar hangen. Gewoon omdat ik er toch veel plezier mee had. Op dit moment ontbreken me dan de combinatie mogelijkheden. Maar zo plots komt er weer wat tevoorschijn weer ik weer veel plezier mee heb. En zo hangt mijn kast dus vol en zou ik in geen jaren nieuwe dingen hoeven kopen ware het niet dat...

O O wat is een mens toch een raar iets. Dat hebbe hebbe hebbe zit er lijkt het gewoon ingebakken. Is het niet voor kleding dan is het wel voor iets anders waar je je mee bezig houdt.  Nou ja, zolang het geen MUST is en je er ook weer makkelijk van los kunt komen, valt het misschien nog wel mee. Voor mij geldt,
Als het maar niet het belangrijkste is waar ik me mee bezig houdt. Er is zoveel dat veel belangrijker is. En dat ligt ook voor iedereen weer ergens anders.

Wat is er nou ECHT belangrijk?




Voor een slak is dat zijn eten en zijn huisje denk ik.

zaterdag 8 juni 2019

winden waaien

Als de wind bomen
Geselt, waait het blad naar waar
Het wordt geblazen


dinsdag 4 juni 2019

Er in en uit lopen

We hebben de laatste tijd al heel wat uurtjes in Burgers Bush doorgebracht met ons fototoestel. Handig met een abonnement je loopt erin en eruit net wanneer je er even tijd voor hebt.  Dat betekent dat we nooit het hele park in een keer bekijken. Het grappige is dat er altijd wel iet gebeurt of iets bijzonders te zien is. De ene keer is er geen foto te maken van neusbeertjes omdat ze in geen velden of wegen te bekennen zijn en de andere keer staan ze een moment op hun achterste poten.


Ze zijn gehuisvest in het nieuw aangelegde gedeelt tamelijk voorin het park en hebben hun domein tussen de aapjes.




Een heel bijzondere opname kon ik maken toen we een reiger langs een gracht zagen foerageren.  Als uitheemse vogel en gast snoept hij graag mee van de mogelijkheden in het dierenpark. Wat een vangst, Niet alleen voor de reiger maar ook het snapshot.


In de laatste rondgang die we afgelopen maandag maakten werd ik op diezelfde plek gefascineerd door de prachtige oeverbegroeiing vlak voor mijn neus.

Er stonden prachtige planten waaronder orchideeën en er vlogen verschillende libellen rond. Dus je hoeft er niet alleen heen te gaan voor de dieren in gevangenschap. Het park is zeer gevarieerd. Als je het maar zien wilt.











zaterdag 1 juni 2019

Ik ben er helemaal uitgeraakt. Waaruit.
Nou, uit het stukjes schrijven in deze blog. Veel vaker ben ik tegenwoordig te vinden op Facebook. En het kan nog korter. door alleen maar fotootjes te plaatsen op Instagram die dan weer makkelijk gedeeld worden op FB. Daar komt weinig schrijfwerk aan te pas.

Op zich niets mis mee want ik vind het leuk om mijn schilderijen en werkstukken te delen en te laten zien. Maar als ik eens even terug blader in mijn Magazijn archieven vind ik het heel leuk om te zien hoe het schrijven mij ook heeft geboeid.

Het blog wordt niet meer zo intensief bezocht en dat vind ik geen probleem. Uiteindelijk doe ik alles wat ik doe omdat ik het gewoon leuk vind en als een ander dat ook vind, prima maar niet noodzakelijk.

Er zijn zoveel onderwerpen waarover ik zou kunnen en willen schrijven. Wie weet, geef ik me daar ooit wel weer aan over.
😀

Nu maar even een schilderijtje op A4 papier delen. 
Schilderen mijn lust en leven


dinsdag 28 mei 2019

Haiku

Regen wast blaadjes
Druppels vallen zachtjes op
Doorweekte paden


zaterdag 25 mei 2019

E clipse GP

Gisteren waren we in Enschede. Mijn kleinzoon had meegewerkt met een groep studenten van het Saxion, Hogeschool Enschede aan de ontwikkeling van een elektrische motor voor de Grand prix races.  Een jaar eerder was er ook  zo'n succesvol project geweest waarmee de toenmalige groep tijdens de races de eerste prijs voor elektro motoren had  wonnen.  
Deze nieuwe groep ging dit jaar verder met de ontwikkelingen en een nieuwe motor. We kregen een uitvoerig verslag begeleid met prachtige filmbeelden op het enorme filmdoek in de mooie bioscoop achter het stadion van FC Twente. Op de voorgrond onder een rood doek verborgen stonden duidelijk de motoren op de onthulling te wachten.


Eindelijk was het dan zover. We waren visueel en technisch helemaal op de hoogte gebracht van de nieuwe ontwikkelingen van batterijen, koeling. drijvers, computer bewerkingen en nog veel meer. Met een enorm vuurwerk en rook compleet met laserstralen...


Stonden daar de blinkende motoren. Wat was nu de nieuwste van de twee?
Het was de rechtse die we later beter konden aanschouwen.


Maar eerst werd de groep nog hartelijk onthaald met een daverend applaus. Wat een professionaliteit van deze jonge mensen


Uiteindelijk konden we het prachtige apparaat in het zonnetje aanschouwen. Ik was diep onder de indruk en heb genoten van het feit dat we erbij konden en mochten en zijn.


LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...