dinsdag 19 juni 2018

Aanstaande zaterdag is Poelwoijk weer geopend.
Dit weekend hadden we de opening van de tentoonstelling. Daar gaat toch altijd weer meer werk inzitten dan je aanvankelijk vermoedt. Ik had het mezelf niet zo moeilijk gemaakt want ik heb niet meer zoveel energie om er met complete schilderijen naar toe te sjouwen. Dus had ik al mijn acrylverfschetsen op A3 keurig netjes in plastic showtassen gedaan en de open zijde met doorzichtig plakband dichtgeplakt. De gaatjes waarme ze in de map kunnen worden gestopt gebruikte ik om ze met groen binddraad  aan het betonijzer in de taxushaag te hangen. Het waren er bij elkaar 21 en ik was dik tevreden toen ik het zag hangen.


Nog even wat detail opnamen van een paar schetsen







De opening zaterdag was heel gezellig en ik heb rondgelopen en foto's gemaakt. Het was ontzettend druk.  Ik zette een filmpje op youtube waarop de meeste beelden en schilderijen die er te zien waren, opstaan.









dinsdag 12 juni 2018

Groepsproject

Aankomende Zaterdag is de opening van de tentoonstelling. Werk van 22 kunstenaars van de KWA komen te staan en hangen in Poelwijk.
We zijn met de hele groep aan het schilderen geweest en dit gaat ook mee.

Ik hoop dat het droog blijft want veel werk komt buiten te hangen.
Ik neem mijn acrylverfschetsen van Poelwijk en ander werk op A3 mee.
Netjes dichtgeplakt in showtassen.
Beeldhouwers en schilders 22 mensen die eraan meewerken.
Wordt vast heel leuk.
Welkom

donderdag 7 juni 2018

Ondanks de warmte en weer die vreselijke darmproblemen die vanmorgen weer opvlamden, heb ik toch nog een heerlijke dag.
Ik maakte een acrylschets af die ik voor de tentoonstelling op Poelwijk mee wil nemen. Ik werk tegenwoordig bijna uitsluitend op A3 papier en zet dan in rap tempo mijn ideeën met acrylverf op het papier. Ik heb daar heel veel plezier in en zo snel en spontaan, dat werkt voor mij toch het fijnste

Voor meer  op mijn blog
 http://ellyvandoorn.blogspot.com/


Dan wordt het toch wel warm voor het open raam in de serre en verhuis ik naar binnen, achter de computer waar ik aan de gang ga met de vakantie foto's. Er staan al heel wat blogjes op
https://spanjereis2018.blogspot.com/
Nu ben ik bezig met Cordoba.
Wat zijn die Spaanse steden prachtig. Ik kijk mijn ogen uit op de Mudeja stijl. Die ontwikkelde zich vlak voor de middeleeuwen toen de Moren uit Spanje verdreven waren, werden de Moskeeën vaak omgevormd tot Katholieke kathedralen. een wonderlijk samenstelling van stijlen krijg je dan te zien. Nu moet ik de binnenkant van de San Bartolomeo nog op het blog zien te krijgen maar de buitenkant rondom, de binnentuin en de Joodse wijk staan er al op.
Een heel werk al die honderden fotootjes, maar ook leuk om te doen.
Deze hieronder zette ik niet op het Spanje blog en is per ongeluk ergens blijven hangen dus zet ik hem hier.

Heel goed is te zien hoe de Kathedraal midden in de ommuring van de Moskee is gebouwd. Wat we daarbinnen zagen is met geen pen te beschrijven. En ook foto's dekken niet de lading van de ervaring er middenin te staan. Maar goed, daar moet ik nog wel mee aan de gang.


dinsdag 5 juni 2018

Zinvol

Soms zou ik wel eens iets zinvols willen schrijven. Maar alles is al gezegd en alles is al gedaan. Wat is er nou eigenlijk nog zinvol en voor wie is het dan zinvol?
Nou ja als je je eigen ei kwijt kunt is dat misschien zinvol voor jezelf omdat het je een goed gevoel geeft, prima toch. Maar of er iemand anders is die ermee wordt geholpen  of er blij mee is, dat is maar zwaar de vraag.

Heb je ook weleens dat je in een gesprek probeert je ei kwijt te raken en al pratend merkt dat er niet geluisterd wordt en dat er plots een heel ander onderwerp door een mede luisteraar  wordt geponeerd. Weg is je verhaal en je blijft met een rot gevoel en onbegrepen aan tafel zitten.

Dan kun je natuurlijk verschrikkelijk in je wiek geschoten zijn. Boos worden of verdrietig en daar uren of zelfs dagen in blijven hangen. Wat voel je je dan ellendig. Je kunst je afvragen of je verhaal niet boeiend genoeg was of misschien was het verhaal alleen maar jouw interesse en totaal niet de interesse van de toehoorders.
Nog een variant van je emotie en denken is:
Ik moet altijd maar alles aanhoren en naar mij wordt nooit geluisterd.
Nou ja de variaties zijn ontelbaar en iedereen denkt dat zijn of haar eigen idee over de situatie de juiste is. Maar misschien is alles gewoon heel spontaan, onnadenkend en onbewust gebeurd. Weet de ander zich er later helemaal niets van te herinneren. En daar zit jij dan met al je emoties.

Misschien is het zinvol eens rustig naar de eigen emoties te kijken en ze niet zo serieus te nemen.
Ze gewoon als wolkjes voorbij te laten gaan en vrolijk verder te leven met alle dingen die gewoon op het pad komen.

De levensweg gaat over bergen en dalen evenals de weg naar Cordoba die ik binnenkort op het Spanjeblog ga zetten.

Was dat nou zinvol?


zondag 3 juni 2018

Nog minstens 50 te gaan

Gelukkig ben ik weer verlost van de aanval van Colitus Ulcerosa. Wat een opluchting.
Na de vakantie in Spanje ben ik daar 14 dagen mee onder de pannen geweest. De reis lijkt veel te vermoeiend te zijn geweest en een na wat uitrusten sloegen de pijnen toe. Maar nu gaat het weer lekker en zijn we vanmiddag even wezen fotograferen in Sonsbeek.
Er waren veel jonge dieren en er valt weer heel wat te bewerken met photoshop.
Allereerst was er die Mandarijn eend


Daarna vielen we middenin een fotoshut. Waarschijnlijk van een fotoclub of zoiets en daar probeerde ik natuurlijk even een graantje van mee te pakken



En dan dat jonge grut. Is het niet aandoenlijk?
Nou ja en er zitten er nog minstens 50 op mijn 'rolletje'

maandag 28 mei 2018

Veel werk

Wat gaat er toch erg veel werk zitten in het blogje met foto's over onze Spanje -Andalusië reis. Wel heel leuk om te doen maar er blijft nauwelijks tijd over voor andere dingen. Daar komt nog bij dat ik behoorlijk oververmoeid thuis ben gekomen van deze reis en dat heeft zijn weerslag op mijn darmen. Die pijn zorgt ook weer voor extra energie verlies en zo zit ik een beetje in een kringetje. Ik heb intussen alle verplichtingen afgezegd want het minste geringste kost me teveel. Soms denk ik, ach, het gaat wel weer maar krijg dan toch mijn trekken thuis.

Zo rustig achter mijn computer en af en toe wat schilderen want dat zijn de dingen die ik fijn vind te doen en daar houd ik me nu hoofdzakelijk zo ontspannen mogelijk mee bezig.

Dus als je me wilt volgen moet je voorlopig nog op het andere blog zijn.

https://spanjereis2018.blogspot.nl/

Nu ga ik langzamerhand met Gibraltar aan de gang. Ik kwam zulke leuke apen fotootjes tegen. Ik heb alle foto's zelf ook nog lang niet gezien en daardoor blijft het voor mij ook spannend en iedere keer weer nieuw.


dinsdag 15 mei 2018

Terug.

We zijn weer thuis van een prachtige stedenreis door Andalusie.
Ik ga er een fotoblog van maken. Als je wilt kun je het vinden onder
https://spanjereis2018.blogspot.nl

Ik ga er een serie van de gemaakte foto's  opzetten. Het eerste blogje van wat fotootjes die ik in het begin van de reis onderweg maakte, staan er al op.
We hebben zoveel prachtige dingen gezien en ik heb nog lang niet alle 4700 foto's  bekeken maar ben natuurlijk al wel volop aan het weggooien en verbeteren. Het eerste blogje zijn de plaatjes die ik vanuit de bus maakte. De beste geselecteerd want daarvan is de kwaliteit niet zo optimaal. Maar ik kan het niet laten toch te fotograferen door de donkere glazen van de ramen. Uiteindelijk doe ik het allemaal voor mijn eigen plezier en iedereen die wil mag ernaar kijken.


donderdag 26 april 2018

Poelwijkse luchten.

Zo prachtig de wolkenformaties die ik regelmatig zie. Waar vind je mooiere luchten dan in Nederland?
Als je ze zo zou schilderen zou je denken dat het fantasie was.


dinsdag 24 april 2018

Rustig wonen

Maar nu even niet










 


Bovenstaand was gister en nu rijden de enorme vrachtwagens zand af en aan het patk in.


zondag 22 april 2018

Een wandeling door de Heemtuin

Vlak achter ons huis ligt een heemtuin. Als het in het voorjaar prachtig weer is zoals vandaag is het heerlijk daar even rond te dobberen met een fototoestel. Dan zijn er in een uurtje al snel meer dan honderd foto's gemaakt. En dan wordt het uitzoeken welke de beste zijn. Valt niet altijd mee met mijn slechte ogen om daar duidelijkheid over te krijgen. De subtiele verschillen in scherpte zijn niet meer zo goed zichtbaar. Maar het blijft genieten en dan altijd twee keer. Eerst het fotograferen en dan nakijken en eventueel uitsnijden en verbeteren met een fotobewerkingsprogramma.

Deze heb ik uitgekozen.

Een paar jaar geleden Metselde Marja mijn schildersvriendin,  dit object in de tuin.


De witte blaadjes dwarrelen bij een zacht windje alweer als sneeuw naar beneden.

Paardebloementijd

Het lijken wel witte wilde siringen. Of zo ook echt zo heten weet ik niet.


De pinksterbloem



Het geaderde witje op de pinksterbloem



Geen wonder dat het een sneeuwbui leek. Ik stond er pal onder.

De vijver komt weer tot leven


Ik schoot van grote afstand de Vlaamse Gaai uit de boom.





Dit paartje heeft elkaar in rustig water gevonden.

Het Salomonszegel is nog niet open


Hier welt het grondwater naar boven en komt uit in de vijver waarna het verder geleid wordt over de weg naar Park Presikhaaf en de grote vijver daar.




Vlieg op.

De prachtige contrasten tussen subtiel kleine bloempjes en de robuuste stam

Het stroompje dat vanuit een andere bron hierheen stroomt. Het komt van een noordelijker richting van het landgoed Bronbeek, stroomt door het Park Sacré Coeur en voegt zich hier in de vijver richting Park Presikhaaf.




Het roodborstje deed ons uitgeleide

Met zo'n achtertuin is er niets te klagen.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...