Annemarie Noorderwerf in Het Frysk Skildershus

Zaterdag gingen we met een groepje van de KWA leerlingen van Annemarie naar Leeuwarden om haar tentoonstelling te bekijken in de galerie en atelier van Doet Boersma.

Ik heb begrepen dat Annemarie uitdrukking wil geven aan de mogelijkheden een band te scheppen en daardoor te communiceren met de natuur. In dit geval met de dieren.

Hoe vaker ik haar werk zie hoe meer ik er blij van wordt en het kan waarderen. Ze weet de essentie van de vorm op een heel spontane en creatieve wijze weer te geven. Waardoor er een vanzelfsprekendheid ontstaat waarin je jezelf kunt vinden.

samen met de mooie beelden van Reinhard Schregardus een prachtig geheel

En even een kijkje nemen in de atelierruimten voor de workshops van Doet onder het genot van een kopje koffie na de lange reis, waar ze bezig was met voorbereidingen voor een open dag.

Samen een lunch en daarna het Fries Museum.

Tuinen en verkiezingen

We waren afgelopen zaterdag in de tuinen van Appeltern, waar mijn vriendin Marja Wennemers, die landschapsarchitect is, meedeed aan de verkiezing van het Gouden Potlood. Ze had een heel mooie strandscene neergezet

en na het inleidende praatje van haar inspirator en mijn schildersdocent Annemarie Noorderwerf werden we 'los gelaten' om onze eigen flessenpost er achter te laten en sporen te schrijven op de palen, glaswand en in het zand.

Het was genieten ook omdat de dag ervoor en erna totaal verregende en wonderwel de zaterdagse weergoden ons goed gezind waren. Zo schreef ik in de strandstoel een briefje voor de flessenpost in het landschap 'Aan De Horizon  Voorbij'.

en tekende we op de palen

De perspex horizonwand werd vol getekend

Natuurlijk vond ik dat zij de prijs had moeten winnen.
Als tweede op mijn pesoonlijke lijstje stond 'De Verleiding'. Misschien ook mede door het mooie verhaal dat de inspirator wist te vertellen. De lathyrussen bloeiden hier en daar nog en geurden heerlijk.

De uiteindelijke prijs ging naar 'Inspanning, Ontspanning.

Kijk zelf maar.

Statistieken

Mijn statistieken vlogen naar 563. Onvoorstelbaar.
Wat gebeurd...wat gebeurd er?

Maar nu heb ik het door. Het komt allemaal binnen op het blogje over onvermogen. Ik durf het woord nog maar nauwelijks te vermelden, want het regent berichtjes in de spam van geld aanbieders e.d.

Hoe materialistisch zijn we ingesteld?  Nooit gehoord van geestelijk ... vul het woord zelf maar in. Als dat zo door blijft gaan ga ik het woord op korte termijn door iets anders vervangen. hahaha.

Een nooit eindigende voorstelling

Zo af en toe overvalt me een 'aha erlehbnis'. Ken je dat ook? Zo'n gevoel van 'dat het kwartje gevallen is'.

Omdat ik nogal visueel ben ingesteld zag ik het voor me in de vorm van een enorm grote, prachtige ronde vorm in de eindeloze ruimte waarin duizenden kleurtjes zichtbaar waren al die kleurtjes hadden een eigen bestaan en toch werden alle individuele kleuren beïnvloed door alle omliggende kleuren. Ieder kleurtje was duidelijk herkenbaar en verbonden met alle kleurtjes eromheen waardoor het geheel met een witte stralenkrans, die alle kleuren vertegenwoordigden, was omringd en dat witte licht beïnvloedde ook weer alle kleurtjes in de bol.

In die prachtige grote bol ervoer ik mijzelf als een minuscuul klein kleurtje.

Plotseling voelde ik mij niet hulpeloos, maar vrij en blij in dat grote geheel. Geen kleurtje was er dat ik op de door mij gewenste wijze hoefde te veranderen. Er was ook geen enkele wens daartoe. Alle kleuren waren noodzakelijk om de bol schoonheid te geven en ik was onderdeel van dat grote geheel.  Ik wilde alleen mijn eigen kleur af stemmen en de juiste kleuren leren gebruiken om contact te maken met het witte licht waarin alle kleuren vertegenwoordigd zijn.
Het zou als vanzelfsprekend  ontstaan door mijn eigen inzet zodat mijn omgeving door het breken van dat licht zijn eigen kleur kan versterken en weer uitstralen waardoor de mogelijkheid kan ontstaan voor het ervaren van dat schitterende witte licht.

Het voelde als een prachtige never ending story dat het leven zelf is.

Bedenk er je eigen plaatje maar bij want plaatjes schieten tekort in het voorstellingsvermogen.
:-)

Waardoor.

Er worden zoveel vragen gesteld over het leven die nooit beantwoord zullen worden. Vaak zijn het de verkeerde vragen die gesteld worden. Een van de meest voorkomende vragen is: WAAROM.

Waarom moet mij dit overkomen?
Natuurlijk kun je een antwoord geven. Een antwoord zoals: Omdat DIT er is, is er DAT. Omdat er ziekte is, is er gezondheid, omdat er wit is is er zwart, omdat het nat is kan het ook droog zijn. Het één kan er niet zijn zonder het ander. Maar of dat ook de antwoorden zijn die gezocht worden?  Voor de een zal het voldoende zijn."Het is nu eenmaal zo".
De ander zoekt verder. Welke vragen kun je nog meer stellen als je dieper op het wezen van het leven in wilt gaan.

Je kunt ook vragen WAARDOOR. Vooropgesteld dat je die vraag aan jezelf richt en nooit als antwoord naar buiten wijst, want daar bereik je niets mee. Je kunt alleen maar zelf met dingen om leren gaan en de ander hoeven we niet te veranderen. Niet dat het oplossingen geeft voor wat er IS dat we niet begrijpen, maar het geeft wel meer inzicht want dan kom je als vanzelfsprekend uit bij oorzaken en gevolgen in jezelf. Op die manier kun je ook dieper in je eigen handel en wandel doordringen. Het kan heel verhelderend werken en het brengt je steeds dichter bij datgene in jezelf waar je denkt grip op te hebben. Vaak kom je tot de conclusie dat er heel wat meer nodig is dan een overdenking om grip te krijgen op het eigen functioneren.

Veel zaken die we doen of laten zijn gebaseerd op gewoonte patronen en herhalen zich onmiddellijk onbewust voor we er erg in hebben. Onder bepaalde omstandigheden komt het, voor je er erg in hebt automatisch naar boven en dan zit je al middenin de manier van reageren zoals je dat altijd doet en omdat alle oorzaken gevolgen hebben komen we niet uit het kringetje. Daar is meer voor nodig dan zo af en toe iets opmerken. Er is oefening nodig als je werkelijk iets veranderen wilt of wanneer je meer inzicht wilt krijgen in je eigen omstandigheden, handel en wandel.

"Mens ken uzelf ' is veel meer dan een simpele uitspraak die Socrates ook graag gebruikte naar aanleiding van het Orakel van Dephi las ik onlangs. Nou hoef ik echt geen Socrates te zijn, maar het beter leren kennen van mijzelf  door oefening en aandacht en mijn functioneren te leren herkennen zonder voor of afkeur  heeft me al veel opgeleverd.


Als je goed oplet zul je zien dat we automatisch overal op reageren nog voor we erover hebben gedacht en dezelfde patronen herhalen.
Niet dat daar wat mis mee is, maar we weten het niet eens. Logisch dat we dan ook de gevolgen niet kunnen veranderen als we daar invloed op zouden willen hebben. Onze eigen manier van leven heeft grote consequenties.

Niet mogelijk

Maar weer een persoonlijk berichtje.

Fotootjes plaatsen op het blog en 'likes' op facebook is iets waarbij je niet zoveel na hoeft te denken dat gaat me momenteel wat makkelijker af dan stukjes schrijven over aandacht en overdenkingen. Niet dat ik  niet meer nadenk of aandachtig ben of probeer te merken hoe het in mij functioneert, maar het schrijven daarover gaat niet zo eenvoudig omdat er veel persoonlijke dingen waar anderen bij betrokken zijn een rol spelen. Ziekte en privézaken waarover ik als het mijzelf betrof wel zou kunnen schrijven maar niet over dat waar het anderen betreft.

Geconfronteerd met ziekten speelt reflekteren bij mij een grote rol. Zeker wanneer het dichterbij in de eigen kring voorkomt. Toch voel ik tot nog toe een bepaald onvermogen erover te schrijven door de omstandigheden. Wat gaat er allemaal door me heen, hoe wil ik ermee omgaan en lukt me dat ook? Wat zou ik zelf doen onder veranderende omstandigheden? En hoe meer ik betrokken ben bij de gebeurtenissen des te groter en dieper de ervaringen raken.

Momenteel ben ik bezig wat kinderherinneringen op te schrijven en dat werkt heel rustgevend.  Meditaties, stilte van binnenuit  en beoefeningen helpen me verder. Ik voel me sterk en hoop dat ik tot steun kan zijn.

Land zonder paden

Nazomeren uit en thuis

Wat boften we. Een heerlijke nazomer waar we van konden genieten en nu nog van genieten.

Leiden

Utopia

We zijn een paar dagen in Katwijk, Noordwijk en Leiden geweest.
In Leiden bezochten we Hortus Botanicus en de Lakenhal waar een mooie expositie was.

UTOPIA 1900-1940

Verschillende wegen naar een nieuwe wereld

 De tentoonstelling illustreert hoe deze avantgarde-bewegingen elk naar een 'nieuwe mens' streefden. Constructivisten geloofden in het collectief, expressionisten in individuele vrijheid. Over één ding waren ze het wél eens: weg met het verleden! Naast schilderkunst toont Utopia ook film, architectuur, dans, theater, design en fotografie uit het begin van de twintigste eeuw. Zo worden werken van Malevich, Lissitsky, Kirchner en Nolde geflankeerd door revolutionaire ontwerpen voor theelepeltjes en wolkenkrabbers.

Ik heb ervan genoten.

Jammer genoeg mocht er niet gefotografeerd worden.

Van alle oude meesters mochten wel foto's worden gemaakt, maar ik heb het maar bij het trappenhuis gelaten.

Vakantie thuis

De laatste tijd komen er maar weinig blogjes in het Magazijn te staan. Alles staat op een laag pitje. We hebben vakantie gaan van huis uit met dagtochtjes en fotograferen daarbij. Maar er zijn ook veel persoonlijke omstandigheden die een rol spelen en veel tijd en energie vragen daardoor komt het er niet van uitgebreide stukjes te schrijven en is het eenvoudiger een foto te plaatsten op mijn fotoblog of facebook. Als je wilt kun je daar natuurlijk ook altijd naartoe.

Laatst zag ik een prachtige uitzending van Colege Tour. Opnames van een gesprek met

de internationaal bekende gedragswetenschapper Frans de Waal, die ooit als student aan de chimpanseegracht in Arnhem is begonnen. De opnames voor het populaire televisieprogramma met presentator Twan Huys vonden plaats op het Safari-terras van ons park. U kunt de uitzending online terugzien, als u deze vrijdag 20 september gemist heeft: uitzending College Tour.

Wat mij vooral boeide waren de vergelijkingen die hij trok tussen menselijk gedrag en dat van dieren. Ook werd er gesproken over de manier waarop wij onze moraal een plek geven. Heel bijzonder om je in te verdiepen en een vergelijkende studie te doen zoals hij dat deed lijkt mij. Het geeft een verbreding van de kijk op ons menszijn.

Elkaar vinden

Het is alweer enkele jaren geleden, om precies te zijn in 2009, dat ik tijdelijk en kort heb meegewerkt als cameravrouw aan een documentaire film voor Jewel Heart. De opnamen werden ondersteund door een professionele documentaire maker Ben Jurna waar ik veel van leerde en geluidsman Marc Kloosterhuis. Achteraf een leuke en bijzondere ervaring.
Daarvoor werden verschillende opnamen gemaakt in Roermond, Grave en Nijmegen. Tijdens de opnamen maakte ik tussendoor enkele  foto's. Zoals hier in Roermond.

Evenals in Nijmegen waar ik deze opname maakte.

Maar vanaf de plek waar deze opname werd gemaakt was ook een trouwerij gaande in het daarachter gelegen restaurant. Bruid en bruidegom maakte een wandelingetje langs de uiterwaarden van de Waal, maar bijzonder liefdevol zag het er niet uit.

Hopelijk hebben ze elkaar toch teruggevonden en zijn ze nu heel gelukkig samen.

Rood, blauw en geel.

De opdracht was:
Schilderen volgens 'De Ploeg'.

Maandagmorgen heb ik me beperkt tot deze drie kleuren, geen wit erbij en schilderen...!! Lang geleden had ik een bos geschilderd door de ogen van mijzelf als kind. We wandelden in Otterlo door het Rieselo. Dichte bossen, hoge bomen die als kind nog hoger leken waar het zonlicht doorheen sijpelde. Dat wilde ik nu weer opzetten in die primaire kleuren. Het voelde goed en ik begon vlekken geel zonnlicht op te zetten afgewisseld door de rode en blauwe donkere vlekken van de grond. De mengkleuren die er ontstonden kreeg ik erbij kado :-).

Zo ontstond, niet alleen dit werkstuk, maar ook een heerlijk gevoel van herkenning op een heel nieuwe manier uitgewerkt. Ik kon goed zien hoe de verschillende kleuren in donkeren en lichten uitwerkten en zo was het niet alleen een goede oefening in kleurgebruik, maar ook een goede oefening in loskomen van een bepaalde manier van denken en merken dat het heerlijk is extremen een kans te geven.

Erg leuk vind ik nu ook om iets op te zetten wat aanvankelijk nergens op lijkt en bij de medeschilders misschien vraagtekens oproept. Daar had ik me jaren geleden heel onzeker bij gevoeld dus ook voor mijn persoonlijke ontwikkeling is schilderen in een groep mooi meegenomen.

Misschien schilder ik aan dit werkstuk nog  hier en daar wat door.

Laat los

Vanmorgen ga ik weer schilderen in het open atelier en ik weet niet wat ik zal gaan doen en hoe het moet gaan. Ik voel me onzeker. We kunnen schilderen wat we willen maar Annemarie geeft een maandopdracht waar ik wel graag aan wil werken maar ik heb er geen grip op. Spelen met kleuren en andersom denken. Niet de eigenlijke kleuren gebruiken maar werken zoals 'De Ploeg' dat deed.  Ik vind het moeilijk en zie het nog lang niet zitten.
Ik kan twee dingen doen. Gewoon mijn eigen gang gaan of me kwetsbaar opstellen en in de ruimte van NIET weten gaan staan en proberen.
Ik overleg met mezelf. Waarom zou ik het mezelf moeilijk maken? Ik schilder toch voor mijn plezier. Maar ja, ik ga toch ook om er iets van te leren. Als ik gewoon mijn eigen ding doe dan wordt mijn ervaring niet verder uitgebreid. Kan ik net zo goed thuis schilderen. Misschien moet ik een onderwerp nemen dat ik al eerder gebruikte en daar andere kleuren opzetten. Me wat meer in de kleurenleer verdiepen. Geen onderwerp gebruiken wat ik bij voorbaat al niet zie zitten en me niet aanspreekt. Maar ja ik ben al zo geobsedeerd door mijn weerstand tegen de moeilijkheden die ik voorzie. Dan is het moeilijk om me nog voor mijn eigen creativiteit open te stellen en een aardige compositie te bedenken. Dat merkte ik verleden week ook al.

Laat los El.
Kijk om je heen en stel je open voor alle mogelijkheden die er zijn. Durf te falen. Je hoeft niets te bewijzen en niets te laten zien. Alles is goed zoals het is. En als je het leuk vind iets te leren moet je er iets voor doen.
Pffff.
Ik ga zo meteen en ben benieuwd wat eruit komt.

Verwonderlijk hoe oude patronen ingesleten zijn en hoeveel aandacht er nodig is om ze los te laten.
Noem dat maar niet hard werken. hihihi.

Aan het werkstuk dat ik verleden week maakte kan ik zien hoe angstvallig vast ik zat
Thuis schilderde ik er nog een dorpje achter om het toch wat te laten lijken.

;-)

De facetten van de diamant.

De mens wordt wel eens vergeleken met een geslepen diamant die vele facetten heeft. Ieder facet is anders en er zijn vele mogelijkheden en kleuren die het licht in prachtige kleuren uiteen laten val, Het licht dat uit één geheel lijkt te bestaan, maar gebroken kan worden en zichtbaar wordt in aparte kleurrijke stralen, die je in ons mensen kwaliteiten zou kunnen noemen en die door de diamant van ons leven stralen.
Een prachtige metafoor die op allerlei manieren gebruikt kan worden om dingen in onszelf zichtbaar te maken. Zo hebben we vele kwaliteiten die allemaal vanuit die binnenste lichtbundel in schitterende regenboogkleuren naar buiten kunnen komen. Het is maar net welke oorzaken en omstandigheden er zijn en hoe de stand van de diamant is ten opzichte van het licht.
Zo kunnen wij ons draaien naar de gewenste stand om de kwaliteiten te laten zien die in ons aanwezig zijn.
Soms worden we door iets speciaals gefascineerd en willen daar meer licht en ruimte aan geven, andere dingen weten we misschien al wel en zijn van zichzelf al duidelijk zichtbaar.
 We kunnen er tot op zekere hoogte voor kiezen waar we ons op willen richten en wat we willen laten zien van de diamant die we zijn. Soms lukt het soms lukt het niet. We kunnen als we willen er wat meer energie instoppen om naar het licht gericht te blijven met dat deel waar we op dat moment voor kiezen en als het niet lukt moeten we nooit vergeten dat er voldoende licht aanwezig is om uiteindelijk de hele diamant te beschijnen die al onze kanten de kans geeft zichtbaar te worden ook al liggen ze aan de onderkant van de diamant verborgen.

plaatje van internet

Gelek Rimpoche

Geplukt van Facebook

Je wordt er zelf blijer van.

Gaan naar de andere kant

Ware compassie stroomt snel alsof we onszelf verwond hadden, maar dan wel zonder afname van onze kracht.
Yukoi Kurasama

Kan ik dat wel? Weet ik wel wat dat is? Doe ik dat? Wend ik niet veel te gemakkelijk mijn hoofd af om wat voor reden dan ook?
Het is goed om te weten dat ik vaak mijn kracht verlies omdat er weerstand is en de liefde voor mijn medemens ontbreekt zodat ik niet in staat ben te omarmen, te doen en te handelen zoals ik zou willen.

Dat geeft een realistische kijk op mijn spirituele ontwikkeling want 'er is geen spirituele ontwikkeling en volwassenheid mogelijk als ik het geestelijke en emotionele lijden  van anderen negeer', is een uitspraak van de Boeddha en 'iedere mogelijkheid aangrijp om compassie te tonen als dat nodig is'.

'Heb uw naasten lief als uzelf' zegt ook Jezus. Sta ik niet nog altijd zelf in het middelpunt van mijn eigen belangstelling en sluit 'lastige' mensen buiten?

Ik kom er niet omheen. Iedere stap in de richting van compassie is goed. Zonder mezelf 'weg te geven' te veroordelen of  schuldig te voelen, gaan op de weg van ontwikkeling met een eerlijke kijk op hoe ik handel en wandel.

Gaan... naar de andere kant.

Trouw blijven aan mezelf

maar

Wie  en wat ben ik?

Mijn gevoelens.

Soms ben ik boos, soms ben ik aardig, soms ben ik geïrriteerd, soms loop ik over van sentiment, soms zit ik te huilen. soms ben ik aan het schaterlachen.

De ene keer reageer ik zus op een bepaalde situatie, de andere keer reageer ik op dezelfde situatie heel anders.

De ene dag heb ik pijn de andere dag  voel ik me rot en als de zon schijnt voel ik me stralend.

En dat heb ik allemaal in me zitten??!!!

Hoe is het mogelijk. Maar wie van al die mogelijkheden ben ik nou toch echt zelf?

Daarbij komt ook nog dat ik me steeds meer afvraag wat er nog over is van het kind dat ik ooit was. Heb ik nog dezelfde gevoelens ben ik nog steeds het angstige kind of de lacherige puber en van de zorgzame moeder komt ook niet veel meer terecht, want daar zijn de omstandigheden niet meer naar. Het zit er misschien allemaal nog wel in, maar alles is zo veranderd het komt niet meer tot uitdrukking in mijn gedrag.

Een beetje oneerbiedig gezegd denk ik dat ik het product ben van oorzaken en omstandigheden die steeds weer veranderen en ik verander mee. Op die omstandigheden reageer ik altijd weer anders want ik heb alle mogelijkheden in mij zitten. En dan te bedenken dat ik lang niet in één leven met alle omstandigheden in aanraking kan komen. Hoe zou ik in oorlogssituaties handelen? Ik kan wel denken zus of zo, maar de werkelijkheid is heel anders dan ik nu kan weten.

Mijn lijf

O.. ik weet het, ik ben mijn lijf. Mijn hersens en denken.  Zou ik een ander zijn als ik iets uit of van mijn lijf zou moeten missen. Ik denk het niet, maar dan zijn de omstandigheden wel weer zo waardoor ik me misschien anders zal voelen. Ik zelf verdwijn dan toch niet. Dan ben ik dus ook niet mijn lijf.

Zou ik een ander zijn als ik verward zou raken, want mijn hersens horen ook bij mijn lijf. Nee ook dat denk ik niet. Ik verdwijn dan toch niet ondanks alles.

Mijn ziel

En nu hoor ik je zeggen ik ben mijn ziel.

Ja en nee. Dan zal ik daar toch eerst eens een echte verbinding mee moeten zoeken en niet denken dat alles wat IK denk dat IK ben met de ziel te maken heeft. Ik heb het liever over bezieling. Want ik HEB geen ziel. De ziel is dat wat mij vanuit het goddelijke aanstuurt me inspireert en leven schenkt me beademt van minuut tot minuut steeds weer anders. Daar ben ik me nauwelijks van minuut tot minuut van bewust. En of ik me daar echt door laat leiden en of ik me daar aan heb overgegeven is voor mij nog lang niet zo zeker. Daarvoor ben ik lang nog niet aandachtig genoeg. Maar ik doe mijn best en dat is goed genoeg.

Ik hoef en wil me daar geen illusies over maken.

Trouw blijven

Wel wil ik graag trouw blijven aan mijn beloften, maar…

Trouw blijven aan mijzelf? Wie ben ik dan eigenlijk en is het zo noodzakelijk dat IK of ZELF te vinden en vast te houden? Heeft dat misschien met willen hebben te maken?

Verandering

Ik ben blij dat ik als persoon veranderen kan en mag omdat het eindeloze mogelijkheden biedt. Ik vind het heerlijk om doordat ik kan denken en leven meer vrijheid krijg. Ik hoef niet meer zus of zo te zijn. Ik mag alles zijn. Ik mag zijn wat ik op dat moment ben.

Vinden jullie ook niet?

I love it.

 mixed media op papier 

Overdenking

En nu eens een hele vrolijke die ik leende van Anja. Deze zette ze op Facbook.
Dit is toch werkelijk waar het begint en dan dat delen met anderen!! Daar moet je toch wel blij van worden. Daar kunnen moeilijke omstandigheden nauwelijks grip op krijgen.

Zwolle

We waren in De Fundatie. Zwolle.
Schitterend weer en genoten van de stad, het gebouw en de kunst

We vielen kennelijk op dezelfde schoenen.

Het schilderen.

Ik ben de laatste tijd veel meer met schilderen bezig dan met andere dingen. Dat betekent dat ik op dit moment niet zoveel overdenkingen heb. Misschien zijn ze er wel maar worden dan al snel verdrongen door het bezig zijn met schilderen. Want waar het ene zit kan het andere niet zitten. Toch heeft het wel verbanden met elkaar. Uiteindelijk komen de schilderijen voort uit mijn doen, denken en emoties dus mijn hele ZIJN.
Dan begin ik met iets en zoals ik nu bezig ben, groet het steeds verder. Alle losse onderdelen waar ik mee experimenteer op een stuk papier worden soms uiteindelijk weer één geheel. Heel leuk om daarmee bezig te zijn en mijn fantasie erop uit te leven.
Ik werk veel op papier want helaas ontbreekt de ruimte om stapels schilderijen op te slaan. Af en toe pak ik weer een doek om op te schilderen.
Gelukkig heb ik gisteren twee doeken verkocht en misschien komt er over een tijdje nog iets aan. Dat betekent dat ik dan weer twee nieuwe doeken kan plaatsen in de ruimte beneden.

zie ook:
http://ellyvandoorn.blogspot.nl/

Ik verkocht de Lotus
zo x 100