Echt vakantie

Gisteren met zoon en kleinzoons twee uur gewandeld in Markelo.
Het was heerlijk maar dan voel ik wel dat ik het niet meer gewend ben.

Voorbereiden.

Het gaat er toch van komen. Eind augustus even een paar dagen ertussenuit.
Vandaag een fototas gehaald en er moet nog een kop komen voor op het eenpootstatief.  In de brandende hitte de stad in. Dat is geen lolletje. Ik zit liever uitgestrekt op ons balkonnetje, maar we zijn geslaagd.
Het is bijna te heet om te bloggen. Maar voor mij mag het zo een poosje blijven.

Vanmorgen in de Heemtuin rondgewandeld. Heerlijk samen zo'n vrije dag en leuke dingen doen.
Hier nog een resultaat ervan.

Mens ken uzelf

Stond er op het Orakel van Delphi.

Nou dan heb ik nog wel even wat te doen want bewustzijn is even onuitputtelijk als het hele universum.

In veel verschillende teksten uit de oude wijsheid kom je woorden tegen die in dezelfde richting wijzen en het belang daarvan aangeven.

Socrates zegt: ‘Ik moet eerst mezelf leren kennen, zoals de inscriptie van Delphi zegt. Om nieuwsgierig te zijn over dingen die mij niet aangaan, terwijl ik nog steeds onwetend ben over mijn eigen zelf, zou belachelijk zijn.'

Nou geef ik me graag aan die belachelijkheid over, maar zie ook wel hoe belangrijk het is me naar binnen te keren. Nangpa, is de Tibetaans Boeddhistische naam voor iemand die zich naar binnen keert.

Tat tvam asi, ‘U bent Dat,’ zegt Svetaketu’s vader, en geeft daarmee uitdrukking aan dezelfde thema van zelfontdekking en zelfkennis (Chandogya Upanishad, 6.8.7).

De Taoistische wijze Lao-tzu maakte onderscheid tussen twee manieren van kennen: ‘Zij die anderen kennen, zijn wijs. Zij die zichzelf kennen, zijn verlicht’ (Tao Te Ching, 33).

Ook Jezus was dit gegeven niet onbekend dat lees je in de woorden die hij sprak toen de Farizeeën wilden weten wanneer het koninkrijk van God zou komen. Hij antwoorde:

 ‘Het koninkrijk van God komt niet met zichtbare tekenen: Noch zullen ze zeggen, Hier is het! Of, daar is het! Want, zie, het koninkrijk van God is binnenin u'.

En tot slot vond ik dat de zesde boeddhistische patriarch, Hui-neng,  zijn discipel Shen-hui eraan herinnerde dat een lering over verlichting noch de werkelijkheid noch feitelijke kennis ervan is:

'Wanneer uw geest verlicht is, zult u de essentie van de geest kennen, en dan kunt u het pad op de juiste manier betreden. Nu wordt u misleid door begoocheling, en kent u de essentie van uw geest niet. En toch durft u mij te vragen of ik de essentie van mijn geest ken. Als ik die ken, ken ik die zelf, maar het feit dat ik deze ken kan niet verhelpen dat u door begoocheling wordt misleid. En evenzo, als u de essentie van uw geest kent, zal dit kennen door u mij niet baten. Waarom leert u haar niet zelf zien en kennen in plaats van het aan anderen te vragen?’     – Platform Sutra, hfst. 8 (44)

Veel Theorieën die in de praktijk hun waarden gaan bewijzen. Eenmaal onderweg naar bewustwording van het zelf of beter gezegd, naar dat wat ik ben en wat dat allemaal inhoudt en te vertellen heeft, val ik om van verbazing en kijk met steeds grotere nieuwsgierigheid naar de wereld die binnenin mij leeft en die werkelijk even groot is als de mensheid en het universum, want hoe zou ik anders alles met mijn bewustzijn kunnen bevatten?

En zo heb ik het kringetje deze keer in het zonnetje rond gebreid.

Een hemels bruidsboeket als symboliek zoals in het Hooglied het  Eén zich met het Al verbind en

EEN wordt in ALLES.

Als de zon schijnt

Neem wat de goden geven zolang hun handen open zijn, want niemand weet wat ze ons zullen onthouden als hun handen dicht zijn.

Afrikaans spreekwoord.

Avalokiteshvara

 De Tibetaanse  Avalokiteshvara en de Chinese (vorm) Kuan Yin  de bodhisattva's  van Groot Liefde en Mededogen  voor beoefenaars van het Mahayana Boeddhisme zeiden:.

“Ik legde de eed af en hield mijn woord. Ik bereikte verlichting maar ik ging niet over naar de eeuwige gelukzaligheid. Mijn menselijk lichaam gaf mij dieper inzicht in de pijn die anderen lijden. Vanwege mijn diepe gevoelens, vanwege mijn begrip voor ellende en leed; vanwege mijn besluit word ik de Medelevende genoemd: Kuan Yin - Zij die de huilende wereld hoort !”Kuan

Ze wordt vaak afgebeeld met een kind of kinderen en heeft daardoor overeenkomsten met de westerse afbeeldingen van Maria.

De Tibettaanse vorm van Avalokiteshvara wordt vaak afgebeeld met duizend (helpende) handen en ik vind dat die erg veel overeenkomsten hebben met de manier waarop wij in het westen engelen vleugels hebben gegeven.

Aardige overeenkomsten vanuit heel verschillende oude tradities die in dezelfde richting wijzen.

Waar een zinvol leven volgens mij om gaat is: Het verwerkelijken van onze menselijke kwaliteiten in die aangegeven richting.

plaatjes van internet.

Bezige bijtjes

Vanmorgen zijn we aan het 'werk' geweest in de Heemtuin met Macro fotografie. Ik heb zo genoten! De meeste foto's heb ik weg gegooid, macro fotografie is niet makkelijk en het is heel veel schieten maar er zijn gelukkig genoeg leuke overgebleven. De meeste zullen wel op mijn fotoblog terechtkomen
 http://ellyvandoorn.wordpress.com/

Hier een voorbeeld.

verandering

We blijven verhuizen. Hebben we nauwelijks de verhuizing van mijn schoonouders achter de rug, zijn we hier weer met meubels aan het slepen. Dat gaat tegenwoordig niet zo makkelijk. De meubels en digitale aansluitingen, muziek etc. zijn heel wat gecompliceerder dan enkele tientallen jaren geleden. We zijn er nog niet mee klaar en er moeten nieuwe kabeltjes etc komen voor de muziek om alles weer op orde te krijgen, maar TV kunnen we alweer kijken. Het geluid is een ander verhaal want dat moet heel precies luisteren naar de wensen van Fer. Hij is een grote muziekliefhebber en neemt geen genoegen met slecht geluid.

Wat dat intern verhuizen betreft, herinner ik me nog hoe graag ik aan het schuiven was met de meubels. Het was voor mij altijd een vorm van creativiteit. Als ik dan de eethoek weer ergens anders had neergezet en de zithoek veranderd, had ik een heel nieuw en vrolijk gevoel. Ik keek als het ware met nieuwe ogen in de rondte en verheugde me. Die mogelijkheid is nu meer beperkt en alles in de kamer heeft een vaste plek omdat het niet anders kan. Nu we met deze kleine verandering bezig zijn, komt toch dat oude gevoel van blijheid weer in me op. Leuk, ik kan er weer echt van genieten.

En intussen staat de accu van het nieuwe fototoestel op te laden want ik ben behoorlijk aan het bladeren geweest door alle menu mogelijkheden en heb veel probeer plaatjes gemaakt.

Manjushri

Ik ben aan het oefenen met mijn nieuwe camera. Die moet ik weer helemaal opnieuw uitvinden. Alle instellingen zijn toch weer net even anders en zitten onder andere knopjes dan ik gewend was. Maar ik ben er heel blij mee. De kop foto is een van de oefeningetjes met tegenlicht en de AEL knop om de belichting vast te houden op het onderwerp.

En dan meteen maar even vertellen dat dit een beeld van Majushri is. Hij vertegenwoordigt de kracht en  de kwaliteit van de wijsheid. De verschillende Deities (goden is niet zo'n  goede vertaling. In het Nederlands zou verbindingswezens meer op zijn plaats zijn) in het pantheon van het Boeddhisme staan allemaal voor specifieke kwaliteiten waar je je mee kunt verbinden en je eigen maken.

Het vlammende zwaard in zijn rechterhand doorsnijdt alle onwetendheid. In zijn linkerhand houdt hij het boek van de transcendente wijsheid, meestal op een Lotusbloem. Helaas is mijn beeld niet compleet en mist het boek, maar mooi vind ik het wel. 

kinderogen

In heel jonge kinderogen
ligt de wereld nog open
een  wereld zonder zorgen
de blik niet vertroebeld door valse emotie
niet gerelateerd aan verleden of toekomst

Alles is communiceren

En dan vraag ik me steeds weer af: Waarom doe ik dit eigenlijk?
Iemand zei eens tegen me: 'alles is communiceren'.
Is dat waar het hele leven om draait. Is dat de drive achter hetgeen ik doe? En zo kan ik nog veel meer vragen oproepen waar ik niet onmiddellijk een antwoord op weet. Ik loop daar al een tijdje mee rond, met die vragen over communicatie.

Ik weet zeker dat het veel belangrijker is dan ik in eerste instantie zou denken. Ik wil toch mijn leven delen met anderen. Een een dagje in je uppie is wel lekker, maar zonder de ander lukt het niet om goed te kunnen leven.

Ik denk er nog eens over na en kom er waarschijnlijk ook nog wel op terug in mijn blogjes.

Olga's blog

Gistermiddag zijn Olga en ik aan de slag geweest. Nu staat er een nieuwe blog voor haar op internet.
Het ziet er mooi uit en ik vermoed dat ze het interessant zal weten te vullen.
Kijk maar
http://little-inner-voice.blogspot.nl/

Ik wilde gisteravond dit berichtje plaatsen, maar er was geen doorkomen aan op internet. Vanmorgen functioneert het weer wat soepeler. Ik was al bang dat het aan mijn computer lag. Als dat zo is dan is hij vannacht waarschijnlijk wel uitgerust.

Manjusri

Met bakken valt de regen uit de lucht. Het lijkt wel de natte moesson.
Vanmiddag iemand helpen een blog te maken. Leuk werkje vind ik. Ik ben benieuwd wat het wordt..
En dat nieuwe fototoestel is heerlijk. Ik heb er echt zin in.

Pema Chödrön

Zij vertelt hier zes minuten over dingen die op mijn lijf geschreven zijn.

Spiegelreflex

Er moet van alles in de kamer gebeuren. Dingen moeten verplaatst of opgeschoven en we gingen op stap voor een apparaat dat we nodig hebben, maar kwamen thuis met een nieuw fototoestel.
Ik ben toch overgestapt naar spiegelreflex. Jaren heb ik het niet gewild, teveel ballast, maar de omstandigheden schreeuwden om gebruik van de prachtige objectieven die ferry al heeft en zijn foto's met de spiegelreflex zijn toch altijd net een tikkeltje strakker dan de mijne, dus... ben ik overstag gegaan.

Nu kunnen we als we samen op stap gaan en de objectieven uitwisselen, dat is toch wel leuk. Ik ben al druk aan het oefenen, want een nieuw toestel moet je toch altijd weer leren kennen.

fotograferen

Het luxe probleen is alweer opgelost en ik ben druk aan het oefenen met een ander fototoestel.

Een spiegelreflex van Sony. Er is weer veel te leren.

Nou, dat doe ik dan maar :-)

Luxe problemen

Mijn camera is kapot. Hij is net twee maanden over de garantiedatum en informatie leverde op dat het vreselijk duur wordt hem te laten maken. Is dat zinvol? Ik kan ook een nieuwe kopen en krijg dan €55,-- voor mijn oude terug wanneer ik hetzelfde merk koop, maar ik wil dit merk camera niet meer. 

Het meest baal ik nog van alle poespas die eromheen zit. Daar heb ik geen zin in, beslissingen, opsturen, afwachten. Ik had het al eerder bij de hand met Minolta en was toch niet tevreden over de resultaten. Nu weer met Fuji dus. Panasonic voel ik toch meer voor. Daar had ik veel plezier mee. Nu 'speelt'mijn kleinzoon er nog mee. Ik zet alles maar even op een laag pitje, ik heb er geen zin in. 

Nou zit ik niet voor één gat gevangen. We hebben ook nog een heel klein minicameraatje die heel mooie resultaten geeft. Weliswaar minder mogelijkheden voor handmatige instellingen, maar de resultaten zijn lang niet gek. Kijk maar. Intussen denk ik nog een poosje na.

En dat kleintje fabriceert ook nog leuke panoramafoto's.

Luxe problemen

Mijn camera is kapot

Communicatie

Naar bed gaan
met
een pen
en
een notitieboekje

Eenzaamheid

Naar bed gaan
met een pen en
een notitieboekje

Creativiteit

Naar bed gaan
met een pen 
en nototieboekje