zaterdag 12 augustus 2017

Zo vrij als een vogel

Het leven.is heel wat rustiger geworden. We hoeven bijna nooit meer de wekker te zetten om op te staan en kunnen op enkele verplichtingen na bijna iedere dag doen en laten wat we willen.
Nou ja eigenlijk zijn er zo na twee jaar samen vrij en blij thuis, weer allerlei nieuwe vaste gewoonten ingeslopen die toch verplichtend zijn en ook dat is goed. Blijft overeind dat de stress van verplichtingen is verdwenen en ik zorg er ook wel voor niet teveel hooi meer op mijn vork te nemen.
Heel lang heb ik verplichtende taken gehad in het Verzorgingshuis waar ik een kleine 10 jaar werkte. Daarna jarenlange mantelzorg en dan als laatste mijn lieve moeder die ik dagelijks bezocht en uiteindelijk zes jaar geleden overleed.
En dan waren er de vrijwillege taken en cursussen bij de theosofische vereniging en Boeddhistiche Sanga van Jewel Heart. Het was een drukke en mooie tijd waar ik heel veel van heb geleerd. Vooral zelfrefexie en mede daardoor een andere manier van leven.

En nu ben ik dus in een andere vase van mijn leven terecht gekomen. Ik heb toch weer wat werkzaamheden op me genomen, niet zo frequent maar wel intensief. Dat past wel bij me. Ik wil vooral heel aandachtig en opmerkzaam zijn dat ik er geen stressgevoelens bij krijg want daar krijg ik ook lichamelijke kachten van. Dat gaat me dacht ik wel goed af en nu voel ik me ook beter in staat om NEE te zeggen als er benauwende gevoelens naar boven komen.
Toch zou het ook wel zo kunnen zijn dat die niet meer zo snel naar boven komen omdat ik voor mijzelf niet meer hoef te presteren. Ik doe alles wat ik nu doe puur omdat ik het graag wil zonder enige verdere bijbedoeling.

Ik heb gemerkt dat vooral dat laatste heel lastig te herkennen is en dat er soms heel subtiel onderhuids kleine overwegingen een rol kunnen spelen. Dingen waar aan beantwoord zou moeten worden. Bijvoorbeeld of het wel goed genoeg is wat ik doe- of dat anderen er iets aan hebben- of me verplicht voelen ergens aan te beantwoorden.
Dat herkennen, daarvoor is veel oplettendheid nodig want zolang ik het niet herken heeft het kans om voort te woekeren.

Daarom wil ik als ik dan toch weer eens een blogje schrijf, dat doen om het allemaal voor mijzelf te verwoorden en omdat ik er zin in heb. Want dan krijgt datgene wat ik verwoord handjes en voetjes en komen al die ondergeschoven kindjes naar boven. Ze mogen er zijn en ik leer mijn grenzen kennen.

Ik voel me zo vrij als een vogel

3 opmerkingen:

  1. Een mooi stukje Ek,waarin ik ook veel in herken!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat fijn dat je zo vrij kunt leven, dat is op zekere leeftijd ook dik verdiend. Mij bevalt het goed zonder verplichtingen. Soms steekt het gevoel de kop op toch weer vrijwilligerswerk te gaan doen. Ik hoef maar stijf en met gewrichtspijn uit mijn bed te komen en ik laat het idee weer los.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Voor mij geld dat ik in vrijwilligerswerk zoveel [plezier moet hebben dat ik er energie van krijg en het aankan. Dus gewoon lekker bij jezelf blijven he Ferrara. Leuk dat je reageert. Dankjewel. En het beste met de gewrichten. pffff.

      Verwijderen

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...