dinsdag 19 augustus 2014

Daar heb je haar weer.

Alle werkelijke wijze gedachten zijn al duizend keren gedacht maar om ze werkelijk tot onze gedachten te maken, moeten we er nog een keer eerlijk over nadenken, totdat ze wortelen in onze persoonlijke ervaring.
Johannes Wolfgang von Goethe.
En reken er maar op dat het wortelen in onze persoonlijke ervaring heel lang kan duren. Het lijkt me dat Goethe daar ook mee geworsteld heeft anders zou hij deze wijsheid niet op hebben kunnen schrijven.
Mijn ervaring is dat ik mezelf regelmatig opmerkzaam moet maken op bepaalde wijze uitspraken en dat ze me maar heel langzamerhand eigen worden. Het is me bijvoorbeeld een gewoonte om te pas en te onpas dingen te zeggen of te antwoorden en wijsheid is vaker zoiets als:
Spreken is zilver, maar zwijgen is goud.
Nou, ga er maar aan staan als dat spreekwoord niet op je lijf geschreven is. Een beetje meer je mond dicht houden als je niets gevraagd wordt alleen al, maar ook als het niet noodzakelijk is iets ergens over te zeggen. Het is zo'n gewoonte om direct overal op te reageren. Gelukkig is het me uiteindelijk na jaren waarin ik altijd weer in dezelfde valkuil trapte, gelukt het iets meer onder controle te krijgen. Soms lukt het me wonderlijk wel en toch wanneer er iets gebeurd dat me echt trickered kost het me altijd weer moeite mezelf een stap voor te zijn en te zwijgen.

Wat ik van zulke dingen uiteindelijk ook leer is: Met humor naar mijzelf kijken (kijk mij nou weer) en geduld met datzelfde persoontje hebben. Het mes snijdt aan twee kanten. Voor mijzelf goed, het geeft meer rust en ik leer mezelf daardoor ook beter kennen met al mijn gewoontepatronen. (Want dat is niet het enige gewoontepatroon) en voor de omgeving minder irritatie (daar heb je haar weer). Alhoewel ik zo af en toe heus wel weer in die valkuil trap.

Het is de kunst om te zeggen wat je bewust wilt zeggen. Het is geen kunst om te reageren.
Zo, wie durft hier nu nog te reageren? ghaghagha



5 opmerkingen:

  1. Ikke (glimlach)
    Toen ik vroeger naar een soort van gespreksgroep ging nam ik me heel vaak voor om niet altijd als eerste te reageren op een stelling of een geopperde gedachte als ik er naar toe ging........maar zelden lukte dat.(grijnzzz) Dit kwam echter ook door dat anderen dit gewoon van mij verwachten realiseerde ik me later. Tja dit is natuurlijk geen excuus maar toch je speelt ook vaak een rol in een groep denk ik wel eens. Ik was denk ik in die tijd de aanzwaaier en doorvraagsteller van de groep.Hmmmm

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Onze gedachten en onze kennis blijven werkelijk hangen denk ik als we er ook even echt wat mee doen .....denk je ook niet? Of als er emoties optrden. Tja ik was weer eens te vlug met mijn eerste antwoord zoals je nu ziet.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Pfff, ik lig ook nog regelmatig in die valkuil. Het is eruit voor je er erg in hebt en soms moet je hopen dat je het nog kunt recht trekken.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Gelukkig, ik had ook al steeds het idee dat ik geen kunst bedreef als ik hier reageerde. Nu ook niet. Er is geen kunst aan. :-)

    BeantwoordenVerwijderen

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...