zaterdag 3 juli 2021

Reiger perikelen en vermoeide benen

 Het zonnetje schijnt dus na het late ontbijt van zaterdag even een rondje Sonsbeek. Er is een festival en er gebeurd van alles.

https://www.sonsbeek20-24.org/nl/tentoonstelling/#introduction




Maar ik had het fietstochtje van gister nog in de benen en zocht regelmatig een bankje op die er genoeg te vinden zijn. En we hebben gewoon weer een rondje gelopen om de vijver alhoewel er verderop in Sonsbeek nog van alles te doen is maar dat houden we voor een andere keer. 

De reiger was met zal die kunstzinnigheid ook aan het studeren voor standbeeld.


Maar ging naar een poosje toch weer aan het werk want hij zal toch zijn eigen voedsel moeten verzamelen. Eerst even de veren weer uit de plooi halen



En dan kan de strooptocht weer beginnen.



Ik verwonderde mij intussen op een bankje over die kleine bloempjes die nu overal tussen het gras staan., Die blauwe heb ik nooit eerder gezien. geen idee wat het is.



En terwijl ik van de omgeving genoot 







Had Fer gezien dat de reiger over mijn hoofd naar het maaiveld achter ons was gevlogen

Daar hebben we nog een tijdje staan fotograferen




En liet hij zich van zijn mooiste zijde portretteren.


Tordat het hek open ging



Tja en met dat grote geschut van de boer zat er niets anders op


Dan te vertrekken.



En wij naar huis voor een kopje koffie. 


En nu heb ik het inderdaad wat anders aangepakt. Dat werkt makkelijker met een apart mapje voor de blog  Maar blogger blijft dezelfde streken vertonen. Helaas.


vrijdag 2 juli 2021

Genieten en ergeren

De werkweek is alweer voorbij en ik ben heel druk geweest met van alles en nog wat maar het leukste is... IK HEB EEN FIETS!


Een super klein e bikeje waar ik eindelijk weer eens zelfstandig mee op pad kan. Heel voorzichtig, dat wel want ik ben niet meer zo piep. Maar nog wel behoorlijk flexiebel;. Ik fiets er op mijn dooie elfendertigst mee in de buurt rond en vanmorgen ben ik  de dijk op gegaan in plaats van naar de noordkant naar de zuidkant van Arnhem.



Lekker rustig over de dijk richting Westervoort. Niet dat ik zo ver ben gekomen hoor want vanaf huis is het al een behoorlijk eind voor een oudje zonder al teveel fietservaring, via het industriegebied naar de dijk.  Achteromkijkend licht daar dan de brug naar Westervoort.  Maar voor die omkijkfoto ben ik wel afgestapt natuurlijk.

Het was een bewolkte hemel en niet bepaald mooi weer om te fotograferen. 




Tussen de snelweg en de dijk licht een hele strook land met boerderijen Ik heb daar nooit eerder rond kunnen kijken en nu genoot ik van wat er allemaal te zien was maar ook te horen want plots viel me een hoge fluittoon op. Het kon niet anders dat moesten buizerds zijn die verscholen zaten in de hoge peppels.  Op een gegeven moment vlogen ze over me heen. maar ik kon ze nauwelijks te pakken krijgen. 
Meer dan dit heb ik er niet van kunnen maken. 





Maar ja het is niet een feest van de fotografie geworden maar wel een heerlijk fietstochtje. Dit is zeker niet de laatste keer dan ik met dat tweewielertje op stap ga.  Ik ben al druk bezig geweest met tassen zodat ik alles goed mee kan nemen. 


maar waar ik me nu wezenloos aan zit te ergeren is de manier waarop Blogger omgaat met het fotootjes opladen. Er is totaal geen grip meer op te krijgen wanneer je een paar fotootjes op wilt laden is dat onmogelijk want onmiddelijk na een tweede klik zitten ze al in het archief en zo ook met het inladen vanuit het archief in het blog. Hup weg is het archief. Voor het terugzoeken in het archief waar ze dan intussen toch instaan moet ik helemaal onderaan dedoor meer dan duizend foto's scrollen om erbij te komen. Ze weer opnieuw opladen uit de computer lijkt me niet erg zinvol en  kost tegenwoordig ook nog eens opslagruimte. Dus geduldig door honderden fotootjes heen scrollen tot ik onderaan ben want het archief omkeren en de nieuwste fotootjes bovenaan zetten daar hebben ze bij Blogger kennelijk nog nooit van gehoord. 
Wat een gedoe. Het wordt steeds lastiger. 

maandag 28 juni 2021

Symbolische waarden

 Het lijkt wel of ik met de grote schoonmaak bezig ben en het voorjaar is toch al zo goed als voorbij. Gelukkig word ik daar lijfelijk niet moe van want om. wat mensen 'lekker moe" noemen, te worden nou daar ben ik geen held in.

Mijn hele leven al niet geweest. Mijn conditie is dan ook nooit erg hoog. Een voordeel is dat ik er geen gewicht af hoef te gymmen want dik worden doe ik niet van het harde werken 🤣dat ik doe met allerlei andere zaken dan sport.  Natuurlijk let ik wel op wat ik eet en de suikers heb ik afgeschaft. Dat scheelt een slok op een borrel. Daar alleen al viel ik 5 kg door af en heb er nog 61,5 over.


Die schoonmaak heb ik op de computer gedaan. En zo langzamerhand krijg ik steeds meer grip op zaken die ik erop heb staan en op wat in de cloud hangt. Ik heb geen zin om door het lastig achterhalen van hoe het functioneert om de tuin te worden geleid door google foto's.

En dan kan er hopelijk uit de chaos van de modder weer een prachtige bloem verschijnen.



Na het harde werk is het goed stoeien met de fotootjes 

Wisten jullie trouwens dat de oosterse groet en dankbetuiging 🙏🙏 De lotusknop voorstelt. Er hoort dus ook een ruimte tussen de handen te ontstaan bij het tegenelkaar plaatsen. Het is een zogeheten handmudra.  Een prachtig symbolisch gebaar naar de ander. Et kunnen heel veel waarden aan ontleend worden. Om die te ontdekken moet je er verder induiken.

Linksboven op de foto zie je twee naar boven komende knoppen


 

zondag 27 juni 2021

Overvloedig leven

 Wat is de wereld toch worderschoon en wat zijn wij toch bevoorrechte mensen dat we daar zo van kunnen genieten in een land waar dat mogelijk is. Geen natuurrampen (tot nog toe) geen oorlogen. Natuurlijk gebeurd er ook in Nederland van alles en nog wat maar dat weegt niet op tegen een land in oorlog met bombardementen op je hoofd en geen droog brood om te eten. Geen gebrek aan water en voedsel. En wij maar denken dat dat heel normaal is. 



Ik heb in ieder geval weer volop gebruik gemaakt van de mogelijkheden die ik heb en dus genieten van het mooie weer en van  alles wat ik kan zien. En dan heb ik ook nog eens de mogelijkheid het hier te laten zien. Die kikkertjes zijn zo gek nog niet. Ze hebben het prima voor elkaar.



Deze heeft enn mooie uitkijkpost gevonden.






Het krioelde er weer van vanmorgen en we hebben naar dat concert zitten luisteren. Als je zo snel langs de vijver loopt zie je die beestjes nauwelijks.  Maar herrie genoeg het is een waar kikkerconcert. 

De grote libellen waren niet meer zo dominant aanwezig maar de juffertjes zweven zo mooi voorbij. Ontelbaar veel en zo lastig te pakken. Het lijkt allemaal heel rustig te zweven maar schijn bedriegt. Als ze gaan zitten heb je geluk


Deze zien extra goed. Dubbel breedbeeld.




Het waren er onnoemelijk veel en deze had zich alvast in de blauwspar genesteld in afwachting van december.

Maar eerst de zomer met talloze mooie bloemen, zonneschijn en warmte. December is nog een ver van mijn bed show ook al gaat de tijd steeds sneller. Neeee de tijd gaat niet sneller, ik wordt langzamer. 



















Blogarchief

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...