maandag 6 augustus 2018

Afhankelijkheid



Krishnamurti zei: leven is relatie.



Er is niets dat geen relatie heeft met iets anders.

Alleen onze gedachten maken dat we denken dat we niet afhankelijk zijn maar in werkelijkheid is niets onafhankelijk van iets of iemand anders. Als je daar goed over nadenkt, het onderzoekt kom je tot die conclusie. Dan moet je wel de diepte in en het kan heel confronterend worden maar ook verhelderend. Waardoor je op een heel andere manier in het leven kunt komen te staan. Er is geen enkel leven mogelijk zonder oorzaken en omstandigheden. Het is aan ons om te bepalen hoe we daarmee omgaan.

Zo klein en heel afhankelijk

En de bloemen zijn weer afhankelijk van zon, water en goede aarde

 En van de overlevingsnood van de bijen worden 
we ons wel bewust zo langzamerhand.
Zonder bijen geen  eten op tafel



ook de ekster is op zoek naar voedsel maar 
kan ook gegeten worden door de roofvogel



De kikker is afhankelijk van water


en waar zouden wij zijn zonder ouders.😁
En als we dan eenmaal zijn geboren,  hoe zelfstandig we ook zouden willen functioneren, waar zijn we dan toch niet overal afhankelijk van?
Is dat erg?

Ik denk het niet. Het is gewoon zoals het leven in elkaar steekt en hoe blij kan je zijn als je iets voor een ander hebt kunnen betekenen. In afhankelijkheid ben je dus nooit nutteloos zoals ik laatst een oudere man op tv hoorde zeggen. Het zijn de emoties die je dat doen laten geloven. 

zondag 5 augustus 2018

Over de blogs

Ik heb het Magazijn aangepast en ik hoop dat het nu wat makkelijker zal werken.. Alle verschillende blogs die ik zo langzamerhand had opgezet... het werd gewoon teveel. Dus ik heb hele blogs getransporteerd naar dit Magazijn. Uiteindelijk is het toch ook een magazijn en ik ga er geen speciaal fotoblog meer op na houden. Alles wat ik kwijt wil komt hier te staan.

Een enorme reeks labels staat bovenaan de bladzijde en dat moet het zoeken iets vergemakkelijken.
Dat transporteren is heel eenvoudig en ik denk dat ik nu eerst ook nog maar mijn paar vakantieblogs s over Italie enzo samen ga trekken.

Even kijken hoe dat het duidelijkste gaat worden. Misschien onder een andere naam een geheel maken. Of dat lukt?
We zullen zien.
 Hier maar weer zoals gewoonlijk een foto bij.

De bonte specht die ik fotografeerde in de Heemtuin achter ons huis


vrijdag 3 augustus 2018

Positief blijven



Wat een heerlijke dag. Gisteravond Om 11 uur heb ik nog weer eens gekrepeerd van de pijn in mijn darmen maar ik denk dat het ergste leed nu geleden is want...

Vanmorgen, wat een genot. Ik voel me weer energiek en blij en dat bleef de hele dag zo. Wat is het een verschil, de manier waarop ik in mijn lijf steek. Wat ben ik dan gelukkig. We zijn s morgens boodschappen wezen doen en thuisgekomen heb ikwat vriendinnen gebeld.

De een is aangemaakt met een behoorlijke ostheoporose en had gister ook een slechte dag. Allerlei bijverschijnselen vanwege de medicatie en een tandarts behandeling. Ze moet wel in beweging blijven, maar voorzichtigheid is geboden. 'Het zal nooit meer zijn als vroeger', zei ze. Maar staat toch blij in het heden. Net als de andere vriendin die nieuwe medicatie heeft en blij is met de manier waarop haar lijf nu reageert. Ze voelt zich geen zombie meer en hoopt dat de medicatie ook goede invloed heeft op haar bloeddruk want daar gaat het om. Ja we zijn allemaal de 70 gepasseerd en het leven verandert door alle lijfelijke omstandigheden. Een van mijn vriendinnen heeft het in haar new age vieuw over het weten wie je werkelijk bent en ik vertaal het dan op mijn manier en vanuit mijn boeddhistische achtergrond en weet hoe lastig het is om middenin de pijn te zitten en te weten dat het 'alleen maar' je lijf is want op zulke momenten ben ik volkomen geidentificeerd met de pijn. Ik BEN de pijn. Om dat op zulke momenten los te laten en je ahw over te geven, is vaak niet mogelijk en dan bemerk je pas hoezeer je EEN GEHEEL met je lijf bent en je ermee identificeert. 'Erboven gaan hangen van bovenaf kijken naar jezelf', zegt ze dan. Ja goeie oefening denk ik dan en heb al best duidelijk hoe ik ermee om kan gaan maar als ik echt zit te kreperen, tja dan lukt me dat niet echt en dan mag ook dat er natuurlijk zijn. Bij minder pijn helpt meditatie mij wel goed. Gewoon zitten ontspannen en naar de pijn toegaan. Het laten zijn voor wat het is. Vooral geen weerstand bieden en het weg willen hebben want dat maakt het slechts erger. En nu diezelfde beweging maken als de pijn dus zo heel erg is... jaja

Positief blijven vind ik een beetje een vies woord want dat wordt op allerlei manieren misbruikt en daar wordt iedereen tegenwoordig mee om de oren geslagen. Ik denk dan: leef je maar eens echt in , in een ieder met ondraagbaar leed en of pijn. Zoalang je er zelf goed mee om kunt gaan is het mooi maar er zijn er genoeg die niet meer nodig hebben dan erkenning en een luisterend oor. Positief blijven is voor velen een nog groteren belasting door het leed en de pijn die ze toch al ervaren. Daarom gaan mijn haren bij 'positief blijven' overeind staan.Voor mij blijft het opmerkzaamheid en oefening. En ik ben dankbaar dat het mij gegeven is daar nog steeds baat en rust in te vinden





De Fundatie Zwolle 2013

In augustus 2013 waren we in De Fundatie van Zwolle.
Een kleine selectie van hetgeen we er toen zagen.


Francis Picabilla
Papillons



Antonio Saura
Zelfportret 1960


Karel Appel
Kop


En ook een Turner was er toen te bezichtigen.


Piet Mondriaan


AsgerJorn


Frits van den Berge


Karel Appel
De gekroonde koning

Een portret van Paul Citroen



Jeroen Krabbé




Jeroen Krabbé


En dan de trap op en omkijken


Vooruit kijkend de fototentoonstelling




 Door de gangen



 Weer naar beneden waar we Ludwich Meidners Poëet
Johannes R. Bechher ontmoeten

En een prachtige schets van Paul Holz
Aan het graf
Met helaas erg veel weerspiegeling.



Helaas herinner ik me het thema van de tentoonstelling niet meer.

Blogarchief

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...