maandag 6 februari 2012

Verlichting??

Toch nog een blogje.
Een aardige anekdote over een Tibetaanse  monnik die ik ooit eens een keer hoorde van Gelek Rimpoche, vrij naverteld om zelf een beetje af te kikken  :-).

De monnik had maanden in een grot op de berg gezeten, die was ingericht voor de mogelijkheid tot meditatie, eten en drinken. Al die tijd had hij onder heel primitieve omstandigheden geleefd. De bewoners uit het dorp beneden kwamen regelmatig met wat gaven naar boven en zo overleefde hij. Het was een goede tijd geweest. En er was een grote rust en blijdschap over hem gekomen vanuit zijn diepe ervaringen en overdenkingen. Natuurlijk was het de bedoeling dat hij naar het klooster terug zou gaan om daar zijn dagelijkse taken weer op te pakken, maar hij zou er niet rouwig om zijn geweest nog langer in retraite te verblijven. Het voelde zo goed en vertrouwd alles in zichzelf te leren kennen en ervaren en de diepzinnige dharma leringen te overdenken. Nu was het tijd terug te keren in de bewoonde wereld.
Hij wandelde lichtvoetig de berg af naar het dorp in het stralende voorjaars licht. De zon scheen warm op zijn rug. In de grot was het koud geweest en hij had heel spaarzaam met brandstoffen om moeten gaan. Het was hem zelfs overkomen dat hij zich met veel moeite  uit de sneeuw had moeten graven. Gelukkig ging de deur  naar binnen open, anders was hij niet zeker van zijn overleving geweest.
In het dorp werd hij met open armen ontvangen. De bevolking wist van zijn retraite en de beëindiging daarvan. Ze verwachtte toch min of meer wel een verlichte monnik te kunnen ontvangen. Er werd een feest georganiseerd. De traditionele torma's en tsogofferanden voor de Puja werden klaargezet en de komst van de monnik afgewacht. Iedereen was in bovenste beste stemming. Tijdens de rituelen werden onder gezang de  heerlijkste broden,  koeken drank en lekkernijen van de tsog uitgedeeld.

De moderne tijd had ook zijn intrede gedaan in het Tibetaans dorpje en na de rituele gezangen pakte Ugine zijn kleine transistor radio en schalden de Chinese muziek door de ruimte. De monnik zat vlak naast de jongen en keek verwonderd op. Zo ver achter de Himalaya's  werd je daarmee niet zo snel geconfronteerd al wist hij wel van het bestaan van veel moderne apparatuur.  De muziek was niet bepaald een streling voor zijn oor.  Na de stilte van de grot en het ingekeerde leven was het bijna onverdraagzaam. Hij vroeg Ugine vriendelijk het radiootje wat zachter te zetten.
Maar Ugine oren waren gewend aan deze klanken en hij genoot ervan. Hij draaide het knopje nauwelijks lager en de monnik vroeg hem een tweede keer het geluidsniveau te verlagen. Ugine hoorde hem niet eens. De Monnik voelde hoe zijn emoties getrikkerd werden en zijn hoofd werd roder en roder. En dat was niet van het vroege lentezonnetje. Hij kon de harde klanken van de Chinese muziek waar hij ook zoveel ellende van meegemaakt had niet langer meer verdragen  Toen hij Ugine voor de zoveelste keer vroeg het radiootje wat te dempen en het kind niet reageerde brak er plotseling iets. Hij rukte het radiootje uit de handen van het kind en met een reuze zwaai belandde het in duizend stukjes in de hoek van de kamer.


Uitdelen van de tsog

6 opmerkingen:

  1. Tja... ik kan me het nog wel voorstellen, dat ie naar rust verlangde. Maar ik ben dan ook geen verlichte monnik. Maar ik neem aan dat er van hem meer innerlijke rust en tolerantie mag worden geëist. Misschien had hij gewoon ergens anders naar toe moeten gaan?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. als netjes vragen niet helpt hmmmm
    tja dan maar de radio in diggels hahaha
    wat zou het even opgelucht gevoel geven
    daarna de komt de schaamte je plagen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. In eenzaamheid op de berg lukt meer dan in de realiteit van alledag,dan komen we onszelf tegen:) en zijn we niet degene die we verwacht hadden te zijn.......
    Vandaag mag ik best tevreden zijn, ik hoefde geen transistor stuk te gooien terwijl er best pittige gesprekken werden gevoerd.........
    Vooraf in gedachten wel vele transistors vernield:)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik sluit me aan bij mijn voorganger. En weet je wat het is met verlichting en meditatie ed. in afzondering kun je veel, maar probeer maar eens bij jezelf te blijven in de hectiek van alle dag. Ik kan mezelf soms ook niet horen denken met twee pubers, eh nou ja, drie eigenlijk, lief meetellend... :)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Zo zie je maar, zelfs een Tibetaanse monnik is soms weer mens...

    ***

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Elly,

    Wel verlicht of niet verlicht, maar van van Chinese muziek wordt ik meestal ook niet echt vrolijk, maar ik ben dan ook niet verlicht.

    jeer

    BeantwoordenVerwijderen

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...