woensdag 2 november 2011

Vakantie en religare

Wat heeft vakantie nou met religare te maken?


Ik ben regelmatig in half Europa en zelfs een keer op Curaçao met vakantie geweest. Het is heerlijk om andere landen, streken en steden te verkennen en er rond te kijken.
Je kan denken: “Ach, het zijn allemaal steden, het zijn allemaal landen, het zijn allemaal streken”.  Ja, maar ze zijn allemaal unique en dat maakt iedere vakantie weer een feest. De verschillen kunnen zien is heel bijzonder en een grote verworvenheid. Ik ben blij dat niet alles hetzelfde is, dat zou de wereld niet zo interessant en aantrekkelijk maken.
Het zijn steeds weer vakanties waar ik me op verheug en waar ik blij mee ben.
Stel nou, Parijs heeft me deze reis bijzonder geraakt. Ik voel me er bijna thuis en zou er veel meer van willen weten. Misschien zou ik er wel willen wonen. Als dit een stelling is kan je natuurlijk alle andere vakantie oorden daarop toepassen. Kreta bijvoorbeeld. ;-) En nog steeds hebben we het over de verzamelnaam, vakantie heerlijk!
Maar goed, ik heb me voorgenomen om meer over Parijs aan de weet te komen omdat de eerste indrukken goed zijn en ik me erdoor aangetrokken voel. Misschien als ik er meer over weet dat ik afhaak omdat het toch niet aan mijn verwachtingen voldoet. O.K. maar daar hebben we het nu even niet over. Uiteindelijk heb ik een vrije wil om te onderzoeken en te stoppen wanneer ik wil.
Parijs, ik duik er steeds verder in en val van het een in het ander. Ik leer de geschiedenis van de stad kennen en zie bijna voor me hoe het gegroeid is. De sociale omstandigheden van arm en rijk en hoe het zich heeft gehandhaafd binnen de hele landelijke context. Geweldig!. Ook zie ik de relaties in de kunst tussen alle andere steden in Europa, hoe een en ander synchroon loopt met de kunst in Italië en Florence en daardoor gaat ook die stad me steeds meer boeien. Het leuke is dat, hoe verder ik me in Parijs verdiep hoe breder ik kan kijken naar andere steden waar ik veel minder van weet, maar die beslist niet hetzelfde zijn. Toch zit mijn verdieping niet in Florence maar in Parijs.
Van de Aziatische steden weet ik nog minder of bijna niets, zij zijn op een heel ander sociaal fundament gebaseerd en ik kan onmogelijk zeggen dat het dezelfde structuren en onderbouwingen heeft als Parijs. Niet minder, maar wel anders. Toch zou ik daar ook wel met vakantie naartoe willen, maar mijn diepgang en thuisvoelen in die steden zal een heel andere frequentie hebben en meer aan de oppervlakte blijven van OOO en AAAAAH. Erica Terpstra, geweldig toch J.

Je begrijpt. Het is allemaal prima en het is maar net waar je voor kiest.
Het heeft niets te maken met kunnen of eraan toe zijn wanneer je je wilt verdiepen in datgene waarvan je voelt of vermoedt dat je daar je thuis in zult gaan voelen. Slechts met willen heeft het iets te maken. En als ik niet wil, dan verdiep ik me toch niet.

En zo is het ook met religie.
Het is niet logisch om alles op één hoop te gooien en te zeggen dat alles hetzelfde is en naar hetzelfde voert. Dat zou de hele wereld en het universum wel erg klein maken. Als ik me verbonden met iets voel, met Kreta bijvoorbeeld, dan wil ik daar steeds weer naartoe, ik voel me er thuis. En misschien voel jij je thuis op de hele wereld en heb je geen enkele behoefte om je in het één meer te verdiepen dan in het ander en te ervaren wat dat betekent. Of misschien heb je je hier en daar een beetje in verdiept. Nou prima hoor. Maar dat wil nog niet zeggen dat de hele wereld hetzelfde is. Pas als je verder gaat kijken ga je de verschillen zien. Toch?
Zo is het ook met de verschillende tradities. Het oosterse denken over wat God(en) is, Hemel, Hel en allerlei andere zaken zoals wat er na de dood is en waartoe die 'ideeën' daarover dienen,  heel anders dan in de christelijke context . Als ik dat door elkaar ga halen dan kloppen dingen niet meer. Dan krijg ik een vertekend plaatje van waar oosterlingen het over hebben en leer ik niet begrijpen waar het in de oosterse tradities werkelijk om gaat.
Evenals wanneer ik me niet echt eigen heb gemaakt waar de mystiek in de christelijke traditie het over heeft en bij voorbaat dingen afwijs of misschien wel denk dat ik het weet. Zonder me in het waarom, waardoor en waartoe te verdiepen zal ik niet zo eenvoudig achter de diepgang daarvan komen die ik uiteindelijk kan gebruiken om me eraan te spiegelen.
Want dat is het waar het om gaat in religie, religare. De blik naar binnen richten, aandachtig worden en de diepgang in mezelf leren herkennen en ervaren.  Religies van Oost en West geven mogelijkheden tot spiegelen en jezelf leren kennen. De methoden en uitkomsten zijn even verschillend als de verschillende steden waarin je je wel of niet thuisvoelt en dat is goed. De bron in jezelf wordt door iedereen op een unique manier ervaren.

Ik wil hier alleen maar duidelijk maken dat ik blij ben met alle verschillen die er zijn en hoop dat het nog lang zo zal blijven zodat velen zich ergens en daardoor vooral in zichzelf geborgen en thuis kunnen (gaan) voelen. Niet meer en niet minder dan dat.



Jacques Louis David
Napoleon kroont zichzelf en zijn vrouw tot keizer


5 opmerkingen:

  1. Hoi Elly,

    Ik heb je weer teruggevonden. Nadat weblog wegging ben ik een aantal bloggers kwijtgeraakt. Ik heb nog naar je gezocht, maar ik kon je blog niet vinden. Toevallig wil ik Water wat schrijven en zie ik jouw reactie.

    Leuk, kan ik je weer volgen. Groeten van Geri

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Platerdeplaaterdeplaat2 november 2011 om 11:43

    Een prachtige verhaal over een zoektocht naar de verschillende culturen. Dat van die vrijheid speelt daar sterk tussendoor. Het lijkt wel alsof je je verweert. Maar niemand zal toch je vrije wil ontkennen? Dat zou vrij belachelijk zijn.

    En dan over die samenloop. Zowel de verschillen als de gelijkenissen zijn me duidelijk en ik onderschrijf ze.

    Steden en religies zijn vaak heel verschillend. En die verschillen geven kleur aan het leven. Toch zijn er ook overeenkomsten.

    Zoals steden er zijn om in te leven zo zijn religies ervoor om in te geloven. Ieder mens woon en gelooft in zijn eigen cultuur. En dat allemaal om dezelfde reden: elk mens wil graag veilig en redelijk comfortabel wonen. Elk mens heeft de behoefte zich op een of andere manier te verdiepen. En nu blijf ik dus beweren dat de methodes heel kleurrijk van elkaar verschillen, maar dat ze uiteindelijk naar hetzelfde doel leiden.

    Elk huis, elke stad is goed, als je het op een goede manier onderhoudt.

    Elke religie is goed, als je er maar met overtuiging en heel je hart in gelooft.

    Ik betwist hiermee niet jouw opvattingen, Elly, maar ik geef alleen weer hoe ik het zie.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ook dat bestaat Plato, het ontkennen van de vrije wil, met gegronde argumenten gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek. Maar ook mensen die het staven aan religie.
    Allemaal mogelijkheden of onmogelijkheden zo je wilt.


    En toch...
    Net in dat laatste dat je schrijft kan ik me niet vinden, Plaat. Ik vraag me af of het tot hetzelfde doel leidt. En blijf me dat afvragen totdat het geen geloof meer is, maar een zeker weten en dat kan nog wel ff duren. Want het gaat voorbij aan alle weten en is geloven en ik ben niet zo goedgelovig.

    En je moet weten dat ik het heerlijk vind met je overhoop te liggen :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. vakantie is eigenlijk een beetje religare )glimlach) even tot je zelf komen en bezig zijn wat je nu eigenlijk echt wilt.Even uit je eigenomgeving zijn en je zielsramen wijdwagen open zetten.Er zijn veel verschillen inderdaad en ik wil niet alles onderzoeken want het christen zijn heeft al zoveel nuances.Ik las dat jij uit een christelijk hoek komt die de sabbaht viert eigenlijk ben ik het wel met ze eens maar ik ben niet zo streng wetmatig.Nu begrijp ik ook waar al die overdenkingen die je schrijft.
    groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ondanks dat ik regelmatig genoten heb van mijn reizen, was ik het meest gelukkig wanneer ik mijn reisboek had geschreven, de ingeplakte foto's erbij en dan op een winteravond bij het knappend vuur van de houtkachel met een glas wijn in de hand rustig op mijn gemak kon nagenieten van de meegemaakte avonturen.
    Met de klemtoon op: rustig op mijn gemak.
    Want... het reizen ervaarde ik altijd als hectisch en vermoeiend. Vaak een zoektocht naar een plek die er dan net niet was.
    Hoewel ik -met name- Spanje van oost naar west, noord naar zuid heb doorkruist en zelfs spaans heb geleerd om met te plaatselijke bevolking te kunnen communiceren en ik altijd dacht dat vakantie ontspanning was, was m'n laatste reis anno 2000.

    In tegenstelling tot mijn innerlijke reis. Dat is en blijft een eeuwig avontuur.
    Sprak ik vroeger over een zoektocht, merk ik nu een 'veilig thuis'.
    Niet dat ik de graal gevonden heb, maar wel m'n draai;-]
    Ook als het gaat om de verbinding met...

    ***

    BeantwoordenVerwijderen

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...