maandag 9 november 2020

Mijn eigen wijze

 Ik heb maar weer eens een blogje geschreven op 'Mijn eigen wijze". Eigenlijk had ik het net zo goed hier kunnen plaatsen maar zo is het nu eenmaal en Als je benieuwd bent wat ik schrijf over angst dan moet je maar even gaan kijken op 

https://ellyseigenwijze.blogspot.com/2020/11/angst-is-een-slechte-raadgever.html

En dan zet ik hier gewoon even een fotootje  




zondag 8 november 2020

Opladen

 De afspraken die ik voor morgen had staan maar even afgezegd. Lijkt me beter. 

We zijn al enkele dagen achter elkaar de gewoonte aan het opbouwen om even een wandelingetje door het park te maken. Heerlijk is dat en ik ben blij dat we daarme bezig zijn.  Allleen vandaag liet mijn conditie het wat meer afweten. Nou is die toch al niet zo best maar nu kwam im thuis en was even hondsmoe.  Ja ook dat kan gebeuren bij het ouder worden.

Vanmiddag dus heerlijk zitten lezen en mijn  dgelijkse meditaties gedaan. Hopelijk morgen weer een beetje opgeladen.  We zullen zien.

  Altijd zie je andere dingen op dezelde wandeling



vrijdag 6 november 2020

Er is nog zoveel

 Ik ben druk aan het stoeien op mijn laptop. Een weg zoeken om alles groter te maken zodat ik het beter kan zien en ermee handelen. Gelukkig is het een touchscreen en daarmee kan ik al eenvoudig dingen makkelijk vergroten.

Lastig zijn de programma's zelf die voor mijn ogen zulke kleine ikoontjes en letters bevatten in de boven en onderbalk. Het is lastig daarmee te dealen. Gelukig vind ik het leuk om veel uit te proberen  en mijn kleinzoon had al iets aangepast maar handiger is het als ik er zelf mee kan toveren. En nu na een hint van mijn lief heb ik weer iets handigs gevonden. Ik kan de beeldscherinstellingen nu heel vlot en makkelijk even aanpassen als ik in Word de bovenbalk nauwelijks



kan zien om een document op te slaan. Een andere beeldschermverhouding erinzetten. En die kan ook zo weer teruggezet.

Wat is het toch fijn dat ik daar ook nog eens lol in heb en me zo weer een poosje kan redden zonder af te haken. En ondanks alle wereldse omstandigheden denk ik dan, wat leven we toch in een ongelooflijk mooie tijd waarin allerlei aanpassingen en digitale uitvindingen een mogelijk bieden aan mij. Dan voel ik me weer een rijk mens. Mijn moeder kon op dit moment in de achteruitgang van het zicht al geen boek meer lezen en later zelfs geen grootletterboeken meer en ik kan me nog steeds overal in verdiepen en me overal mee bezighouden met wat ik maar wil. 

Nee helaas autorijden kan, durf en wil  ik ook niet meer maar er is nog zoveel. 


Gekkenhuus

 Wat leven we toch in een gekkenhuis. Als je het door de jaren heen bekijkt zie je dat de individualistische maatschappij steeds verder leidt naar polarisatie en dat er nog maar weinig betrokkenheid is in het leven van anderen. Als je niet in mijn denkwereld past dan stoot ik je uit of nog erger dan heb je geen recht op leven. 

Iedereen persoonlijk heeft recht op wat hij denkt en doet en hoeft geen rekening met de ander te houden want die is zowiezo fout.

Ik vind het vreselijk en kan het soms niet meer volgen. Wat niet gezien wil worden wordt gewoon geliquideerd. Wat een agressie. Agressie die zijn begin vindt in de eigen  irritatie en boosheid. Dingen de we allemaal in ons hebben en die wij als mens kunnen beredeneren en los kunnen laten, af kunnen wijzen

Wanneer worden we weer mensen die er durven te zijn voor elkaar. Die er alles aan willen doen om de ander nabij te zijn ook als het niet in het eigen straatje past.




 

Blogarchief

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...