maandag 29 oktober 2012

Goud van oud

Ik heb mijn schilderijenblog opnieuw vorm gegeven. Eerst was ik van plan alles op dit blog te gaan doen, maar heb besloten om de schilderijen successievelijk op http://ellyvandoorn.blogspot.nl/  te zetten.
Het ziet er nu wel mooi uit vind ik. Leuk dat ik een bovenbalk vond om pagina's apart in de bovenrand weer te geven. Misschien ook iets voor dit blog. Waarom , weet ik nog niet. Daar ga ik over nadenken ghaghagha.

Ik gooi er nog een plaatje tegenaan.

Dat is een eeuwigheid geleden...

zondag 28 oktober 2012

Burgers Zoo

Vanmorgen zijn we heerlijk vroeg in het zonnetje  naar Burgers Zoo gegaan om te fotograferen.
Dat is genieten met prachtige lichtval, daar houd ik zo van.
Het was fris maar buitengewoon mooi.

Ik slinger er hier gewoon een stuk of wat op.














zaterdag 27 oktober 2012

Verdriet

Zou er verdriet zijn als we ons niet overal aan vast zouden klampen?
Aan vrienden, familie, relaties, aan dat wat ik zelf denk te zijn in lichaam en geest.
Als ik daarover na ga denken kom ik tot de ontdekking dat er nog heel wat is waar ik aan gehecht ben.
Toch raken we voortdurend dingen kwijt. Onze gezondheid wordt zwakker met het ouder worden en soms eerder en daarmee veranderen de capaciteiten van  mijn wezen en kunnen. Er overlijden mensen die ons lief zijn of ze vertrekken uit onze omgeving. Zulke 'verliezen' overkomen ons allemaal en we vinden het moeilijk daarmee om te gaan. De waarheid en tijdelijkheid van alles accepteren valt niet mee. Niets duurt in deze wereld.
Kunnen we leren leven met deze tijdelijkheid zonder korter of langer uit ons evenwicht te raken?

De rivier die voorbij stroomt is nooit gelijk aan zichzelf en voortdurend in verandering.  De jaargetijden brengen steeds nieuwe dingen tevoorschijn. Tijdelijkheid is geen ellende, maar kunnen we dat onder ogen zien?
Het zal enige tijd in beslag nemen om te zien hoe een beukennootje in een beukenboom verandert en hoe we van die wijzigingen kunnen houden. Vergankelijkheid maakt groei mogelijk.

Het is nodig alle verandering te aanvaarden maar ons denkvermogen heeft het er moeilijk mee wanneer het ons persoonlijk raakt en accepteert het niet. Daar begint ons verdriet.



Kerstgans

Hij keek me vragend aan.
Is het alweer bijna kerst?


Blogarchief

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...